முகமூடி நண்பன்

ஒரு அழகான காட்டில், கரிகாலன் என்ற சிங்கம் ராஜாவாக இருந்தது. கரிகாலன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் மிகவும் புத்திசாலி. அதே காட்டில் விக்கிரமன் என்ற நரி வாழ்ந்து வந்தது. விக்கிரமன் எப்போதும் கரிகாலனிடம் மிகவும் பணிவாகவும், அன்பாகவும் நடந்து கொள்ளும். 'மன்னா, நீங்கள் தான் இந்த காட்டிற்குப் பெருமை!' என்று புகழ்ந்து கொண்டே இருக்கும். ஆனால், விக்கிரமனின் மனதில் கரிகாலனைத் தந்திரத்தால் வீழ்த்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்தது. ஒரு நாள், விக்கிரமன் கரிகாலனிடம் வந்து, 'மன்னா, பக்கத்து காட்டில் ஒரு பெரிய புயல் வருகிறது, நீங்கள் இங்கிருந்து நகர்ந்துவிட வேண்டும்' என்று பொய்யான ஆலோசனையைக் கூறினான். கரிகாலன் விக்கிரமனின் முகத்தில் உள்ள பொய்யை உணர்ந்தான். விக்கிரமன் வெளியில் அன்பாகத் தெரிந்தாலும், உள்ளுக்குள் தன்னைத் தாழ்த்திப் பேசத் திட்டமிட்டிருப்பதை கரிகாலன் அறிந்துகொண்டான். கரிகாலன் கோபப்படவில்லை. மாறாக, விக்கிரமனிடம், 'சரி நண்பா, உன் அறிவு சொல்வதைக் கேட்போம்' என்று சிரித்துக்கொண்டே ஏற்றுக்கொண்டான். ஆனால், கரிகாலன் விக்கிரமனின் அந்தத் தந்திரமான நட்பை நம்பித் தன் பாதுகாப்பைத் தரவில்லை. விக்கிரமனிடம் எப்போதும் அன்பாகவே இருந்தான், ஆனால் அவனது போலித் தன்மையால் அவனுக்குத் தன் ரகசியங்களையோ அல்லது முக்கியமான அதிகாரத்தையோ ஒருபோதும் வழங்கவில்லை. விக்கிரமன் தன் தந்திரத்தால் கரிகாலனை வீழ்த்த முயன்ற போது, கரிகாலன் ஏற்கனவே விழிப்புடன் இருந்ததால் எந்தப் பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை. விக்கிரமனின் போலி அன்பு கரிகாலனைத் தாக்கவில்லை, ஏனெனில் கரிகாலன் அந்த அன்பை ஏற்றுக்கொண்டாலும், அந்த நட்பின் உண்மைத்தன்மையை உள்ளுக்குள் அறிந்துகொண்டான்.