உண்மையான ஆடை

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தன் தோற்றத்தின் மீது மிகுந்த அக்கறை. ஒருமுறை கிராமத்துத் திருவிழாவிற்குச் செல்லும்போது, கதிர் ஒரு புதிய பட்டுச் சட்டையை அணிந்திருந்தான். அந்தச் சட்டை மிகவும் அழகாகவும், விலையுயர்ந்ததாகவும் இருந்தது. ஆனால், கதிர் ஒரு விஷயத்தை மறந்தான். அவன் மற்றவர்களிடம் பொய் சொல்லும் பழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தான். திருவிழாவில், ஒரு சிறுமி தன் பொம்மையைத் தொலைத்துவிட்டு அழுதபோது, கதிர் அவளிடம் 'நான் பார்த்தேன், ஆனால் அது அங்கு இல்லை' என்று பொய்யான ஒரு தகவலைக் கூறினான். அவனது புதிய சட்டை அவனுக்குப் பெருமையைத் தந்தது, ஆனால் அவனது பொய் அவனது குணத்தை மறைக்கவில்லை. அன்று மாலை, அவனது நண்பன் மாறன் அவனிடம் கேட்டான், 'கதிர், உன் சட்டை அழகாக இருக்கிறது, ஆனால் உன் வார்த்தைகள் ஏன் அவ்வளவு கசப்பாக இருக்கின்றன?' கதிர் அப்போதுதான் உணர்ந்தான். ஒருவன் எவ்வளவு விலையுயர்ந்த ஆடைகளை அணிந்து, தன் உடலை மறைத்துக் கொண்டாலும், அவனது தவறான குணங்களை மாற்றிக்கொள்ளாத வரை, அவன் உண்மையான அழகைப் பெற முடியாது. அன்று முதல், கதிர் பொய் சொல்வதை நிறுத்திவிட்டு, உண்மையான மனிதனாக மாற முயற்சி செய்தான்.