ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் புத்திசாலி, ஆனால் ஒரு சிறிய பிரச்சனை இருந்தது. அவனிடம் நிறைய செல்வம் இருந்தாலும், அதை யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டான். மேலும், எந்த ஒரு சவாலையும் எதிர்கொள்ள பயந்து ஒதுங்கிவிடுவான். அவனது நண்பன் கதிர் மிகவும் தைரியமானவன் மற்றும் பிறருக்கு உதவும் குணம் கொண்டவன்.
ஒரு நாள், அந்த கிராமத்திற்கு ஒரு பெரிய வணிகர் வந்தார். அவர் ஒரு பெரிய புதையலைத் தேடி வந்திருந்தார். ஆனால், அந்தப் பாதையில் ஒரு அடர்ந்த காடு இருந்தது. மாறன் அந்தப் பாதையில் செல்ல பயந்துவிட்டான். கதிர் மட்டும் துணிச்சலுடன் முன்னேறினான். வழியில் ஒரு ஏழைப் பயணிக்கு உணவு தேவைப்பட்டபோது, மாறன் தன் உணவை கொடுக்க மறுத்துவிட்டான். ஆனால் கதிர் தன் உணவை பகிர்ந்து கொடுத்தான்.
இறுதியில், காட்டின் நடுவே ஒரு சவால் காத்திருந்தது. மாறன் பயந்து நடுங்கியபடி கதிரின் பின்னால் ஒளிந்து கொண்டான். கதிர் தன் அறிவாலும், தைரியத்தாலும் அந்தச் சவாலை வென்றான். அப்போது அந்த வணிகர் சொன்னார், 'யார் பயப்படுகிறார்களோ, யார் மற்றவர்களுக்கு உதவாமல் சுயநலமாக இருக்கிறார்களோ, அவர்களை எதிரிகள் எளிதில் வீழ்த்திவிடுவார்கள். ஆனால், துணிச்சலும் அன்பும் கொண்டவர்களே உண்மையான வலிமை கொண்டவர்கள்.' மாறன் தன் தவறை உணர்ந்து, இனி பயப்படாமல், பிறருக்கு உதவும் பண்பைப் பெற முடிவெடுத்தான்.
