ஒரு அழகான கிராமத்தில் கரிகாலன் என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் நல்ல திறமையும், கடின உழைப்பும் இருந்தது. அவனது தந்தை ஒரு விவசாயி, கரிகாலன் நன்றாகப் படித்து பெரிய அறிஞராக வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார். கரிகாலனின் அம்மா அவனுக்குத் தேவையான நல்ல உடைகளையும், உணவையும் அன்போடு வழங்கினர். ஆனால், ஒரு நாள் கரிகாலன் தனது நண்பர்களுடன் சேர்ந்து ஒரு சூதாட்டக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டான். 'ஒரு முறை விளையாடினால் போதும், நிறையப் பணம் கிடைத்துவிடும்' என்று அவன் நினைத்தான்.
மெல்ல மெல்ல, கரிகாலன் தனது சேமிப்புப் பணத்தை இழந்துவிட்டான். பிறகு, அவனது படிப்புக்கான பணத்தையும், அவனது தந்தை வைத்திருந்த நகை மற்றும் நிலத்தின் சொத்துக்களையும் சூதாட்டத்திற்காகப் பயன்படுத்தினான். ஒரு கட்டத்தில், அவனிடம் அணிய நல்ல ஆடை இல்லை, உண்ண உணவில்லை, படிக்கப் புத்தகங்கள் இல்லை. அவனது புகழ் அந்த ஊரில் மறைந்து போனது. அவன் கற்ற கல்வியும் வீணானது. கரிகாலன் தன் தவறை உணர்ந்து அழுதான். அவனது குடும்பம் மிகவும் கஷ்டப்பட்டது. சூதாட்டம் என்பது ஒரு மனிதனின் உடை, செல்வம், உணவு, புகழ் மற்றும் கல்வி ஆகிய ஐந்தையும் பறிக்கும் ஒரு கொள்ளை என்று அவன் உணர்ந்தான்.
