ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு என்ற ஒரு நேர்மையான விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் ஒரு சிறிய நிலமும், ஒரு அழகான மாட்டு வண்டியும் இருந்தது. ஒருமுறை, அந்த ஊரின் செல்வந்தரான ஒரு பெரியவர், சோமுவிடம் ஒரு தவறான வேலை கேட்டார். ஊர் மக்களின் பணத்தை ஏமாற்றித் தனக்குத் தேவையான லாபத்தைப் பெற சோமுவின் உதவியை அவர் நாடினார்.
சோமுவிற்குத் தேவைப்பட்டது பணம் மற்றும் வசதியான வாழ்க்கைதான். அந்தப் பெரியவர் கொடுத்த பணத்தை வாங்கினால், அவன் ஒரு பெரிய வீட்டை கட்டலாம், நல்ல ஆடைகளை அணியலாம் என்று அவன் நினைத்தான். ஆனால், அவனது உள்ளம் அவனுக்கு எச்சரிக்கை செய்தது. 'இந்தத் தவறு செய்தால், மக்கள் என்னை ஒரு ஏமாற்றுக்காரனாகப் பார்ப்பார்கள். என் பெயரும் புகழும் போய்விடும்' என்று அவன் பயந்தான்.
அவன் அந்தப் பணத்தை மறுத்துவிட்டான். அந்தப் பெரியவர் கோபமடைந்து, 'நீயோ ஒரு முட்டாள், இப்படி வாழ்ந்தால் உன்னால் முன்னேற முடியாது' என்று ஏளனம் செய்தார். சில காலத்திற்குப் பிறகு, அந்தப் பெரியவர் செய்த ஏமாற்று வேலைகள் ஊருக்குத் தெரிய வந்துவிட்டது. அவர் தனது கௌரவத்தை இழந்ததால், ஊரே அவரைத் தவிர்க்கத் தொடங்கியது. ஆனால் சோமுவோ, ஏழ்மையாக இருந்தாலும், மக்கள் அவனது நேர்மையைப் பாராட்டி, அவனை எப்போதும் மதித்தனர்.
சோமுவின் வாழ்க்கையில் வசதிகள் குறைவாக இருக்கலாம், ஆனால் அவனது மானமும் கௌரவமும் அவனுக்குப் பெரிய நிம்மதியைத் தந்தன.
