ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு பெரிய வியாபாரி வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் நிறையப் பணம் இருந்தது, ஆனால் அவனது குணம் மட்டும் மிகவும் மோசமாக இருந்தது. அவன் தன் தொழிலில் லாபம் ஈட்ட எவரையும் ஏமாற்றுவான், யாருக்கும் உதவி செய்யமாட்டான். கிராமத்தில் உள்ள ஏழை எளியவர்கள் அவனிடம் பேசக் கூடக் கூடாது என்று ஒதுங்கிப் போவார்கள்.
ஒருமுறை அந்த ஊரில் ஒரு பெரிய திருவிழா நடந்தது. மாறன் அந்தத் திருவிழாவிற்குத் தேவையான எல்லாப் பொருட்களையும் விற்று நிறையப் பணம் சம்பாதித்தான். ஆனால், அவன் யாருடனும் அன்பாகப் பேசவில்லை, யாருக்கும் ஒரு சிறு உதவியும் செய்யவில்லை. ஊர் மக்கள் அனைவரும் அவனை வெறுத்தார்கள்.
அன்று இரவு, மாறன் தன் பெரிய வீட்டிற்குள் அமர்ந்து தன் பணத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஆனால், அவனது மனம் அமைதியாக இல்லை. அவனது பணம் அவனுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தரவில்லை. அப்போது அவனது பக்கத்து வீட்டுப் சிறுவன் கவின், தன் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். அவனிடம் பணம் இல்லை, ஆனால் ஊர் மக்கள் அனைவரும் அவனைக் காக்கத் தயாராக இருந்தார்கள்.
மாறன் தன் பணத்தால் ஒரு பெரிய மாளிகையைக் கட்டினான், ஆனால் அந்த மாளிகைக்குள் அவன் தனிமையாகவே இருந்தான். ஊர் நடுவில் ஒரு நச்சு மரம் இருந்தால், அதன் பழங்களை யாரும் உண்ண மாட்டார்கள், அதன் நிழலில் கூட யாரும் அமர மாட்டார்கள். அதுபோலவே, பிறர் வெறுக்கும் ஒருவனிடம் எவ்வளவு செல்வம் இருந்தாலும், அது அவனுக்கு எந்தப் பயனும் தராது; சமூகத்தில் அவனுக்கு மதிப்பும் கிடைக்காது.
