முயற்சியின் மணம்

ஒரு சிறிய கிராமத்தில் மாறன் என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் பெரிய நிலங்கள் இல்லை, ஆனால் ஒரு சிறிய தோட்டம் இருந்தது. மாறன் தினமும் அதிகாலையிலேயே எழுந்து, தன் கைகளால் மண்ணைத் தோண்டி, விதைகளை விதைத்து, வியர்வை சிந்திப் பராமரிப்பான். ஒருமுறை கடும் வறட்சி ஏற்பட்டது. ஊரில் இருந்த பலரது கிணறுகள் வற்றிவிட்டன. மாறனின் தோட்டத்தில் இருந்த செடிகளும் வாடத் தொடங்கின. ஒரு நாள், ஒரு முதியவர் பசியால் வாடி, மாறனின் வீட்டு வாசலில் வந்து நின்றார். மாறன் அன்று காலை வேலை செய்ததால் மிகவும் களைப்பாக இருந்தான், அவனிடம் இருந்த உணவும் மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. ஆனால், தன் கைகளால் உழைத்துச் சேர்த்த அந்தச் சிறிய உணவை அவர் முன் வைத்தான். 'ஐயா, என்னிடம் இதுதான் இருக்கிறது, சாப்பிடுங்கள்' என்றான். அந்த முதியவர் உணவை உண்டுவிட்டு, 'உன் கைகள் உழைப்பதன் மூலம் உன்னை ஒருபோதும் கைவிடாது' என்று ஆசிர்வதித்தார். மாறன் சோர்ந்து போகவில்லை; மீண்டும் மண்ணைத் தோட்டினான், மீண்டும் பயிரிட்டான். அவனது உழைப்பு அவனுக்குத் தேவையானதை விட அதிகமாகக் கொடுத்தது. அவன் ஒருபோதும் யாருடைய உதவியையும் எதிர்பார்க்கவில்லை, மாறாகத் தன்னால் முடிந்த உதவியைச் செய்தான்.