மலர் போன்ற மலரி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மலரி என்ற பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் பார்ப்பதற்கு மிகவும் மென்மையாக இருப்பாள். அவளது தோற்றம் புதிய மூங்கில் துளிர் போல பசுமையாகவும், புன்னகைக்கும் போது அவளது பற்கள் முத்துக்களைப் போல மின்னும். மலரி ஒரு ஓவியக் கலைஞர். ஒருமுறை கிராமத்துத் திருவிழாவிற்கு ஓவியம் வரைய வேண்டும் என்று அவளுக்கு ஒரு சவால் வந்தது. மலரி மிகவும் பதற்றமடைந்தாள். 'என்னால் அழகாக வரைய முடியுமா?' என்று அவள் பயந்தாள். அப்போது அவளது தாத்தா அவளிடம் வந்து, 'மலரி, அழகு என்பது வெறும் வெளித்தோற்றத்தில் இல்லை; அது நீ காட்டும் அன்பிலும், உன் உள்ளத்தின் தூய்மையிலும் இருக்கிறது' என்று கூறினார். மலரி தைரியம் பெற்று, இயற்கையின் அழகையும், தன் உள்ளத்தின் அமைதியையும் ஓவியத்தில் வடித்தாள். அவள் வரைந்த ஓவியம் அவ்வளவு அழகாக இருந்தது! அவளது மென்மையான கைவண்ணமும், தெளிவான பார்வையும் ஓவியத்தில் உயிர் பெற்றன. மக்கள் அவளது கலையைப் பார்த்து வியந்தனர். மலரி அன்று புரிந்து கொண்டாள், உண்மையான அழகு என்பது ஒருவரின் குணத்திலும், அவர்கள் செய்யும் வேலையில் காட்டும் அர்ப்பணிப்பிலும் தான் ஒளிந்திருக்கிறது.