ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளங்கோ மற்றும் நிலா என்ற தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தனர். இளங்கோ ஒரு சிற்பி, நிலா ஓவியக்கலை தெரிந்தவள். ஒருமுறை, ஒரு பெரிய கோவிலுக்குச் சிற்பம் செதுக்க இளங்கோவை ஊரை விட்டுத் தூரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றனர். கிளம்பும் போது, நிலா அவன் கண்களைப் பார்த்து, 'நீங்கள் எப்போது வருவீர்கள் என்று சொல்லுங்கள். நீங்கள் நிரந்தரமாகப் போய்விட்டீர்கள் என்று நான் நினைத்தால் என் இதயம் தாங்காது. ஆனால், நீங்கள் விரைவில் திரும்பி வருவீர்கள் என்ற ஒரு சிறு செய்தி கிடைத்தால், அந்தத் தகவலைக் கேட்டு நான் வாழ்நாள் முழுவதும் நிம்மதியாக இருப்பேன்' என்று உருக்கமாகக் கேட்டாள்.
இளங்கோ சென்ற பிறகு, நிலா ஒவ்வொரு நாளும் வாசலில் அமர்ந்து காத்திருப்பாள். ஊரில் வரும் ஒவ்வொரு மனிதரிடமும், 'என் கணவர் எப்போது வருவார்?' என்று கேட்பாள். பல மாதங்கள் கடந்தன. நிலாவின் கண்கள் ஏக்கத்துடன் இருந்தன. ஒரு நாள், ஊருக்கு வந்த ஒரு வணிகரிடம் நிலா கேட்டாள், 'என் கணவர் திரும்பி வருவாரா?' அந்த வணிகர், 'அவர் விரைவில் வருவார் என்று கேள்விப்பட்டேன்' என்று சொன்னார். அந்த ஒரு வார்த்தை நிலாவிற்குப் பெரும் மருந்தாக இருந்தது. அவர் வருவார் என்ற நம்பிக்கை, நிலாவைத் தனிமையிலும் சோகத்திலும் இருந்து காப்பாற்றியது. இறுதியில், இளங்கோ திரும்பி வந்தபோது, நிலாவின் காத்திருப்பு ஒரு அழகான புன்னகையாக மாறியது.
