ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோவும் நிலாவும் வாழ்ந்து வந்தார்கள். இளங்கோ ஒரு திறமையான சிற்பி, நிலா அவனது அன்பான மனைவி. ஒருமுறை, இளங்கோ ஒரு பெரிய அரசரின் தோட்டத்திற்குச் சிற்பம் செதுக்கச் சென்றான். அங்கு அவன் ஒரு அழகான, விலை உயர்ந்த வைரக் கல்லைத் தற்செயலாகக் கண்டான். அந்தப் பொருளின் மீது அவனுக்கு ஒரு தீராத ஆசை ஏற்பட்டது. 'இதை மட்டும் எடுத்துவிட்டால் என் வாழ்க்கை எவ்வளவு வசதியாக இருக்கும்!' என்று அவன் மனம் துடித்தது. அந்த ஆசை அவனுக்கு ஒரு பெரிய கடலைப் போலத் தெரிந்தது; அது தரும் மகிழ்ச்சி எல்லையற்றது என்று அவன் நினைத்தான்.
ஆனால், அந்த ஆசை அவனது நிம்மதியைக் குலைத்தது. நிலாவின் அன்பையும், தன் வேலையையும் அவன் கவனிக்கவில்லை. இரவில் தூக்கம் இல்லை, பகலில் நிம்மதி இல்லை. அந்த வைரத்தைக் கைப்பற்ற முயன்றபோது அவன் பயத்தில் நடுங்கினான். இறுதியில், அந்த ஆசையினால் வந்த துன்பம், அந்த வைரத்தால் கிடைத்த கற்பனை மகிழ்ச்சியை விடப் பல மடங்கு பெரியதாக இருந்தது. அவன் தன் தவறை உணர்ந்து, பேராசையைத் தவிர்த்து, நிலாவின் அன்பிலேயே உண்மையான மகிழ்ச்சி இருப்பதை அறிந்து மீண்டும் தன் கிராமத்திற்குத் திரும்பினான்.
