தெனாலி ராமனும் தங்க மாம்பழமும்

விஜயநகர பேரரசர் கிருஷ்ணதேவராயர் மற்றும் அவரது அறிவார்ந்த அமைச்சர் தெனாலி ராமன் வாழ்ந்த காலத்தில், வடக்கிலிருந்து சக்கரவர்த்தி பாபர் தனது பெரும் படையுடன் வந்திருந்தார். ஒருமுறை கிருஷ்ணதேவராயர் தெனாலி ராமனின் அறிவாற்றலைச் சோதிக்க விரும்பினார். "ராமன், நீ டெல்லி சென்று சக்கரவர்த்தி பாபரின் அவையில் உனது புத்திசாலித்தனத்தைக் காட்டி ஏதாவது ஒரு பெரிய பரிசை வென்ற回来 வேண்டும். அப்போதுதான் நீ உண்மையான அறிவாளி என்று நான் சொல்வேன்" என்றார்.

தெனாலி ராமன் சம்மதித்து டெல்லி நோக்கிப் பயணமானார். ஆனால், கிருஷ்ணதேவராயர் ரகசியமாக பாபருக்கு ஒரு செய்தியை அனுப்பினார். அந்தச் செய்தியில், "தெனாலி ராமன் மிகவும் நகைச்சுவையானவர், அவர் பேசும்போதே அனைவரும் சிரிக்கத் தொடங்குவார்கள். எனவே, அவர் பேசும்போது யாரும் சிரிக்கக்கூடாது" என்று இருந்தது. இதைக் கேட்ட பாபர், ராமன் பேசும் நகைச்சுவைகளைத் தடுத்து, அவர் தோற்றுப்போக வேண்டும் என்று முடிவு செய்தார்.

டெல்லி வந்த ராமன், சக்கரவர்த்தியின் அவையில் தனது விகடகவித் திறமையை வெளிப்படுத்தினார். அவர் சொல்லும் ஒவ்வொரு கதையும், செய்யும் ஒவ்வொரு வித்தையும் மிகவும் வேடிக்கையாக இருந்தன. ஆனால், பாபரின் கட்டளையினால் அங்கிருந்த அமைச்சர்களும் வீரர்களும் முகத்தை மிகவும் தீவிரமாக வைத்துக்கொண்டு, சிரிக்காமல் மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தனர். ராமன் புரிந்து கொண்டார், இங்கே ஏதோ தவறு நடக்கிறது என்று.

ராமன் அங்கிருந்து அமைதியாக வெளியேறி, சக்கரவர்த்தி நகர்வலம் வரும் பாதையில் ஒரு மரத்தடியில் அமர்ந்திருந்தார். அப்போது பாபர் அந்த வழியாக வந்தபோது, ஒரு முதியவர் ஒரு சிறிய செடியைத் தோண்டிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தார். "முதியவரே, இந்த வயதில் நீங்கள் ஏன் இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு ஒரு செடியை நடுகிறீர்கள்? இதன் பலனைப் பார்க்க நீங்கள் உயிரோடு இருக்க மாட்டீர்கள்" என்று கேட்டார் பாபர்.

அந்த முதியவர் புன்னகைத்து, "மன்னா, என் முன்னோர்கள் நட்ட மரங்களால்தான் இன்று நான் இந்த நிழலிலும் பழத்தையும் அனுபவிக்கிறேன். அதேபோல், வருங்கால சந்ததியினர் நிழலையும் சுவையான பழங்களையும் பெற வேண்டும் என்பதற்காகவே நான் இதை நடுகிறேன்" என்றார். பாபர் அந்த முதியவரின் உயர்ந்த சிந்தனையைப் பாராட்டி, அவருக்கு ஒரு தங்க மாம்பழத்தைப் பரிசாக வழங்கினார்.

முதியவர் அதை வாங்கிக்கொண்டு, "மன்னா, இந்தச் செடி வளர்ந்து பழம் கொடுக்க இன்னும் பல ஆண்டுகள் ஆகும். ஆனால் உங்கள் கருணையால் நான் இப்போதே ஒரு பழத்தைப் பெறுகிறேன்" என்று சொன்னார். பாபர் வியப்படைந்து, இன்னும் ஒரு தங்க மாம்பழம் கொடுக்கச் சொன்னார். முதியவர் சிரித்துக்கொண்டே, "மன்னா, நீங்கள் பேசிக்கொண்டே இருந்தால், உங்கள் கருணையைப் போற்ற நான் இன்னும் பல தங்க மாம்பழங்களைப் பெற வேண்டியிருக்கும். அதனால் நான் கிளம்புகிறேன்" என்று கூறிவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தார்.

பாபர் குழப்பமடைந்து, "யார் அந்த முதியவர்?" என்று கேட்டார். அப்போது அந்த முதியவர் தனது வேடத்தைக் களைந்து எழுந்தார். அது வேறு யாருமல்ல, தெனாலி ராமன்! அவர் தனது புத்திசாலித்தனத்தால் சக்கரவர்த்தியின் கவனத்தை ஈர்த்து, மூன்று தங்க மாம்பழங்களைப் பரிசாகப் பெற்றுவிட்டார். தனது தவறை உணர்ந்த பாபர், ராமனின் அறிவாற்றலைப் புகழ்ந்து கிருஷ்ணதேவராயருக்குக் கடிதம் அனுப்பினார். கிருஷ்ணதேவராயர் ராமனைப் பெருமையுடன் வரவேற்றார்.

பாடம்

சரியான நேரத்தில் சரியான புத்திசாலித்தனத்தைப் பயன்படுத்துவது எந்தத் தடைகளையும் வெல்ல உதவும்.