ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മണി എന്ന ഒരാൾ തന്റെ രണ്ട് നായകളായ മണിയോടും ശക്തിയോടും ഒപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. മണി വളരെ ശാന്തനായ ഒരു നായയായിരുന്നു, എന്നാൽ ശക്തി എപ്പോഴും കുസൃതിയും അലസതയും നിറഞ്ഞവനായിരുന്നു.
ശക്തി എപ്പോഴും വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിന്ന് വഴിപോക്കരെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ കുരയ്ക്കുകയും അവരെ കടിക്കാൻ നോക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഇത് കാരണം നാട്ടുകാർ മണിയുടെ അടുത്ത് പരാതിയുമായി വന്നു. "നിങ്ങളുടെ നായ കാരണം ഞങ്ങൾക്ക് വഴിയിലൂടെ നടക്കാൻ പേടിയാവുന്നു, ഇതിന് എന്തെങ്കിലും പരിഹാരം കാണൂ!" അവർ പറഞ്ഞു.
ശക്തിയുടെ കുസൃതി കുറയ്ക്കാൻ മണി ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. അദ്ദേഹം ഒരു കനത്ത ഇരുമ്പു ചങ്ങല എടുത്ത് ശക്തിയുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി ഒരു വലിയ മരത്തിൽ ബന്ധിച്ചു. ആ വലിയ ചങ്ങല കഴുത്തിൽ വന്നപ്പോൾ ശക്തിക്ക് വലിയ അഭിമാനം തോന്നി. താൻ വലിയൊരു നായയാണെന്ന് അവൻ കരുതി. ചങ്ങലയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ആ സ്ഥലമാകെ ഓടി നടന്നു.
ഇത് കണ്ട മണി അവനോട് പറഞ്ഞു, "ശക്തി, നീ ഈ ശബ്ദം നിർത്തിയില്ലെങ്കിൽ എല്ലാവരും നിന്നെ കളിയാക്കും. നീ കാണിക്കുന്ന ഈ അഹങ്കാരം നിനക്ക് ബഹുമാനം നൽകില്ല, മറിച്ച് നിന്നെ ഒരു തടവുകാരനാക്കി മാറ്റുകയേയുള്ളൂ." ശക്തിക്ക് അപ്പോഴാണ് താൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ മനസ്സിലായത്. തന്റെ കുസൃതികൾ കാരണം താൻ സ്വതന്ത്രനായിരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അന്നുമുതൽ ശക്തി ശാന്തനായി ജീവിക്കാൻ പഠിച്ചു.
Moral
അനാവശ്യമായ അഹങ്കാരവും കുസൃതിയും ബഹുമാനമല്ല, മറിച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടുകളാണ് നൽകുന്നത്.
