ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ ഫെലിക്സ് എന്ന് പേരുള്ള ഒരു നരി ജീവിച്ചിരുന്നു. ഫെലിക്സ് ബുദ്ധിമാനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് വലിയ അഹങ്കാരമുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു വൈകുന്നേരം, സൂര്യൻ പർവ്വതങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ മറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ഫെലിക്സ് ഒരു വലിയ പാറയുടെ മുകളിൽ കയറി നിന്നു. ആ സമയത്ത്, സൂര്യപ്രകാശം കുറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഫെലിക്സിന്റെ നിഴൽ താഴെ മണ്ണിൽ വളരെ വലുതായി കാണപ്പെട്ടു.
തന്റെ നിഴലിന്റെ വലിപ്പം കണ്ട് ഫെലിക്സ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. 'ഞാൻ ഇത്ര വലിയവനാണോ? ഈ നിഴൽ കണ്ടാൽ ഞാൻ ഒരു ഭീകരജീവിയെപ്പോലെയുണ്ടല്ലോ! ഇനി ഈ കാട്ടിലെ രാജാവ് ഞാനാണ്!' അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.
അപ്പോൾ അവിടെ ഒരു സിംഹം നടന്നു വരുന്നത് അവൻ കണ്ടു. തന്റെ നിഴലിന്റെ ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന ഫെലിക്സ് സിംഹത്തെ തടഞ്ഞു നിർത്തി പറഞ്ഞു, 'നിൽക്ക്! ഈ നിഴൽ കണ്ടോ? ഞാൻ ആണ് ഈ കാട്ടിലെ യഥാർത്ഥ കരുത്തൻ. നീ ഇവിടെ നിന്ന് പോയിക്കോളൂ!'
സിംഹം ശാന്തനായി നോക്കിനിന്നു. എന്നാൽ അഹങ്കാരം മൂത്ത ഫെലിക്സ് സിംഹത്തെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. തന്റെ നിഴലിനെയാണ് താൻ എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച ഫെലിക്സിന്റെ വിഡ്ഢിത്തം കാരണം അവൻ വലിയ അപകടത്തിൽപ്പെട്ടു. യഥാർത്ഥ ശക്തി നിഴലിലല്ലെന്ന് അവൻ വൈകി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Moral
അഹങ്കാരം നാശത്തിന് കാരണമാകുന്നു.
