ഒരു ഇടതൂർന്ന കാട്ടിൽ ചടുരൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു കുറുക്കൻ താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം കുറുക്കന് കഠിനമായ വിശപ്പ് തോന്നി. കാട്ടിലെ പഴങ്ങളോ ചെറിയ പ്രാണികളോ അവന്റെ വിശപ്പടക്കാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. ഒടുവിൽ ഭക്ഷണത്തിനായി അവൻ അടുത്തുള്ള ഗ്രാമത്തിന്റെ അതിർത്തിയിലേക്ക് നടന്നു.
അവിടെ ഒരു ഇടയൻ തന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആടുകളെല്ലാം നല്ല ആരോഗ്യവതികളായിരുന്നു. ഒരു ആടിനെ പിടികൂടി ഭക്ഷണം കഴിക്കാമെന്ന് കരുതി കുറുക്കൻ പതുക്കെ പുല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ നീങ്ങി. എന്നാൽ ഇടയൻ വളരെ ജാഗ്രതയുള്ളവനായിരുന്നു. കുറ്റിക്കാടിനുള്ളിലെ ചലനം കണ്ടതും അവൻ തന്റെ വലിയ വടി കൊണ്ട് നിലത്തടിച്ച് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. പേടിച്ചുപോയ കുറുക്കൻ അവിടുന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് കുറുക്കൻ ഇടയന്റെ വീടിന് അടുത്തെത്തി. ഇടയൻ ആടുകളെ സുരക്ഷിതമായി തൊഴുത്തിൽ കെട്ടിയിട്ട് വീടിനുള്ളിൽ പോകുന്നത് കുറുക്കൻ കണ്ടു. 'ഈ മനുഷ്യൻ എത്ര നല്ലവനാണ്! തന്റെ ആടുകളെ ഇത്രയധികം സ്നേഹത്തോടെ സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ' എന്ന് കുറുക്കൻ ചിന്തിച്ചു.
എന്നാൽ ആ ചിന്ത പെട്ടെന്ന് ഭയമായി മാറി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇടയൻ ഒരു വലിയ കത്തിയുമായി പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവൻ ഒരു ആടിനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് അതിനെ കൊല്ലാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നത് കുറുക്കൻ കണ്ടു. അപ്പോഴാണ് കുറുക്കന് ആ കയ്പേറിയ സത്യം മനസ്സിലായത്: ഇടയൻ ആടുകളെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് സ്നേഹം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അവയെ വളർത്തി മാംസമായി വിൽക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്!
ഭയന്നുപോയ കുറുക്കൻ ഉടൻ തന്നെ അവിടെ നിന്നും ഓടി. മനുഷ്യരുടെ സ്നേഹം എന്ന് തോന്നുനതെല്ലാം വെറും കച്ചവടം മാത്രമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Moral
പുറമെ കാണുന്ന കരുണ എപ്പോഴും സത്യസന്ധമാകണമെന്നില്ല.
