ഒരു വലിയ കാടിന്റെ നടുവിൽ ഒരു ഭീമാകാരമായ ആൽമരം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മരത്തിന്റെ ശാഖകൾക്കിടയിൽ 'നിഴൽ' എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വവ്വാളൻ താമസിച്ചിരുന്നു. നിഴൽ വളരെ സന്തോഷവാനായ ഒരു വവ്വാളനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് ഒരു വലിയ കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു—അവൻ എപ്പോഴും വളരെ അശ്രദ്ധനായിരുന്നു.
ആ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരൻ വെച്ച വല ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വൈകുന്നേരം, വേഗത്തിൽ പറന്നു വന്ന നിഴൽ, യാദൃശ്ചികമായി ആ വലയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി. ആ സമയത്ത്, വിശന്നു വലഞ്ഞ ഒരു കീരി അവിടെയെത്തി.
'ദയവായി എന്നെ വിടൂ!' നിഴൽ പേടിയോടെ നിലവിളിച്ചു. 'ഞാൻ വളരെ ചെറുതാണ്, എന്നെ തിന്നുന്നത് നിനക്ക് തൃപ്തി നൽകില്ല. ഞാൻ ഇനി ശ്രദ്ധിച്ചോളാം, എന്നെ വിട്ടയക്കൂ!'
കീരി കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു. 'നീ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരിക്കാം,' കീരി പറഞ്ഞു. 'ശരി, ഞാൻ നിന്നെ ഇന്ന് വിട്ടയക്കാം. പക്ഷേ ഇനി എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കരുത്.'
നിഴൽ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ പറന്നു പോയി. എന്നാൽ, അവൻ തന്റെ അശ്രദ്ധ മാറ്റാൻ തയ്യാറായില്ല. ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അതേ മരത്തിലേക്ക് പറന്നു വന്നപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും അതേ വലയിൽ വീണു.
ഇത്തവണ കീരി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. നിഴൽ വീണ്ടും കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു, 'ദയവായി എന്നെ മാപ്പ് ചെയ്യൂ! ഞാൻ ഇനി ഒരിക്കലും അശ്രദ്ധ കാണിക്കില്ല. എനിക്ക് ഒരു അവസരം കൂടി തരൂ!'
പക്ഷേ, വിശന്നു വലഞ്ഞ കീരി പറഞ്ഞു, 'അവസരങ്ങൾ ഒരിക്കൽ മാത്രമേ വാതിലിൽ മുട്ടുകയുള്ളൂ. ആദ്യത്തെ തവണ ഞാൻ നിനക്ക് കരുണ കാണിച്ചു, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വിശക്കുന്നു. നീ നിന്റെ ആദ്യത്തെ അവസരം പാഴാക്കി കളഞ്ഞു.'
അങ്ങനെ കീരി നിഴലിനെ പിടികൂടി. തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴേക്കും നിഴലിന് വൈകിപ്പോയിരുന്നു.
Moral
നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന അവസരങ്ങൾ പാഴാക്കരുത്; അവ വീണ്ടും ലഭിക്കണമെന്നില്ല.