പച്ചപ്പണിഞ്ഞ ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ എല്ലാ മൃഗങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരു ദിവസം കാട്ടിലെ രാജാവായ സിംഹം ഒരു മത്സരത്തിന് പ്രഖ്യാപനം നടത്തി. 'നമ്മുടെ കാട്ടിലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കായി ഒരു സൗന്ദര്യ മത്സരം നടത്തുന്നു! എല്ലാ മാതാപിതാക്കളും തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഏറ്റവും മനോഹരമായി അണിയിച്ചൊരുക്കി കൊണ്ടുവരണം. ഏറ്റവും സുന്ദരമായ കുഞ്ഞിന് കാട്ടിലെ സുവർണ്ണ കിരീടം ലഭിക്കും!'
മത്സര ദിവസം കാട് മുഴുവൻ ആഘോഷത്തിലായിരുന്നു. മയിൽപ്പീലി കൊണ്ടും പൂക്കൾ കൊണ്ടും അലങ്കരിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങൾ വരുന്നത് കണ്ട് എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങളും പൂമാലകളും ധരിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങളെ കണ്ട് മൃഗങ്ങൾ കൈയടിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് ഒരു അമ്മ കുരങ്ങൻ തന്റെ കുഞ്ഞുമായി വേദിയിലേക്ക് വന്നത്. ആ കുഞ്ഞിക്കരണ്ടിയുടെ മൂക്ക് അല്പം പരന്നതും ചെവികൾ അല്പം ചരിഞ്ഞതുമായിരുന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ മറ്റ് മൃഗങ്ങൾ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. 'ഇതെന്തൊരു രൂപമാണ്!' എന്ന് ചിലർ അടക്കം പറഞ്ഞു. 'ഇത്രയും വിചിത്രമായ ഒരു കുഞ്ഞിനെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല!' എന്ന് മറ്റു ചിലർ പരിഹസിച്ചു.
എന്നാൽ അമ്മ കുരങ്ങൻ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ നോക്കി അഭിമാനത്തോടെ നിന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ ചിരി അവൾ കേട്ടില്ല, കാരണം അവൾക്ക് തന്റെ കുഞ്ഞ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരനായിരുന്നു.
സിംഹരാജാവ് ചോദിച്ചു, 'ഈ കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ കുട്ടി ആരുടെയാണ്?' അമ്മ കുരങ്ങൻ ഒട്ടും മടിക്കാതെ പറഞ്ഞു, 'എന്റെ കുഞ്ഞാണ് ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ കുട്ടി!'
സിംഹം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു, 'ഈ കുഞ്ഞിനെ കണ്ട് പരിഹസിച്ചവർക്ക് മാത്രമേ ബുദ്ധിയുള്ളവർ എന്ന് പറയാനാകൂ! ഒരു അമ്മയുടെ കണ്ണിൽ തന്റെ കുട്ടി എപ്പോഴും ദൈവതുല്യമാണ്. പുറംമോടി മാത്രം നോക്കി മറ്റുള്ളവരെ പരിഹസിക്കുന്നവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ വിഡ്ഢികളാണ്.'
അതിനുശേഷം സിംഹം ആ കുഞ്ഞിക്കരണ്ടിയെ മത്സര വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അതിന് മനോഹരമായ ഒരു പൂമാല സമ്മാനമായി നൽകുകയും ചെയ്തു. മറ്റു മൃഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു ലജ്ജിച്ചു നിന്നു.
Moral
അമ്മയുടെ കണ്ണിൽ തന്റെ കുട്ടി എപ്പോഴും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരനാണ്.