ஒரு அடர்ந்த பச்சைப்பசேல் என்ற காட்டில், விலங்குகள் அனைத்தும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தன. அந்த வனத்தின் அரசனான சிங்கம், ஒரு நாள் ஒரு விசேஷமான போட்டியை அறிவித்தது. 'அனைத்து பெற்றோர்களும் தங்கள் குட்டிகளை மிக அழகாக அலங்கரித்து அழைத்து வர வேண்டும். மிக அழகான மற்றும் அன்பான குழந்தைக்குக் காட்டின் ராஜப் பரிசு வழங்கப்படும்!' என்று கம்பீரமாக அறிவித்தது.
மறுநாள் காலை, காடு முழுவதும் ஒரு திருவிழா போல மாறியது. வண்ணமயமான இறக்கைகளைத் தச்சிய பறவைகள், பட்டுத் துணிகளைத் தேடிய முயல்கள் எனப் பெற்றோர்கள் தங்கள் குட்டிகளைத் தயார் செய்தார்கள். அழகான வண்ணங்கள், மலர்களால் ஆன கிரீடங்கள் எனப் பல குட்டிகள் மிளிரக் காட்சியளித்தன. இதைப் பார்த்த மற்ற விலங்குகள் கைதட்டி ஆரவாரம் செய்தன.
அப்போது, ஒரு சிறிய குரங்கு தன் குட்டியுடன் மெதுவாக மேடைக்கு வந்தது. அந்தச் சிறு குரங்கிற்குத் தட்டையான மூக்கும், சற்றுச் சாய்ந்த காதுகளும் இருந்தன. மற்ற விலங்குகள் அதைப்பார்த்ததும் மெல்லிய குரலில் சிரிக்கத் தொடங்கின. 'பாருங்கள், எவ்வளவு விசித்திரமாக இருக்கிறது!' என்று சில விலங்குகள் கிண்டல் செய்தன.
தாய் குரங்கு தன் குட்டியின் முகத்தைப் பார்த்து மிகுந்த பெருமையுடன் நின்றது. மற்றவர்கள் சிரித்தாலும், அது தன் குட்டியின் கண்களைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தது.
அப்போது சிங்கம் மேடை ஏறி, 'இந்தக் கூட்டத்தில் மிகவும் அழகான குழந்தை எது?' என்று கேட்டது. தாய் குரங்கு தயக்கமின்றி, 'என் செல்லக் குட்டியே உலகிலேயே மிக அழகான குழந்தை!' என்று உறுதியாகச் சொன்னது.
சிங்கம் அமைதியாகி, பிறகு கர்ஜித்தது. 'யார் அந்த விலங்குகள்? ஒரு தாயின் அன்பான பார்வையில் தன் பிள்ளை எவ்வளவு அழகாகத் தெரிகிறது என்பதைத் தெரியாமல், வெளித்தோற்றத்தை வைத்துத் தவறு செய்தவர்கள் நீங்கள் தான்! ஒரு தாயின் கண்ணுக்குத் தன் பிள்ளை தான் தெய்வம். அந்தத் தவறை உணராத நீங்கள் இந்தக் காட்டின் உண்மையான முட்டாள்கள்!' என்று கூறியது.
பிறகு, சிங்க ராஜா அந்தச் சிறு குரங்கின் தலையில் அழகான மலர் மகுடத்தை வைத்து, அதற்கு முதற்கட்டப் பரிசை வழங்கியது. மற்ற விலங்குகள் தங்கள் தவறை உணர்ந்து தலைகுனிந்தன.
பாடம்
தாயின் அன்பிற்கு முன்னால் உலக அழகும் தோற்றுவிடும்.
