മഞ്ഞുകാലത്തെ ഒരു വൈകുന്നേരം, രാജാവ് വിക്രമൻ തന്റെ കൊട്ടാരത്തിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. കഠിനമായ തണുപ്പ് അദ്ദേഹത്തെ വിറപ്പിച്ചു. "ഈ തണുപ്പ് സഹിക്കാനാവില്ല!" രാജാവ് പരാതിപ്പെട്ടു.
അരികിലിരുന്ന ബീർബൽ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "പ്രഭോ, ഈ കാറ്റിനേക്കാൾ കഠിനമാണ് കാടിന്റെ അരികിലുള്ള തണുത്ത നീർച്ചാൽ. അതിൽ നിൽക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല."
ഇതുകേട്ട രാജാവ് ഒരു വെല്ലുവിളി പ്രഖ്യാപിച്ചു. തണുത്ത നീർച്ചാലിൽ ദീർഘനേരം നിൽക്കുന്നവർക്ക് സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ സമ്മാനമായി നൽകുമെന്ന് അദ്ദേഹം അറിയിച്ചു.
റവി എന്ന പാവപ്പെട്ട വിറകുവെട്ടുകാരൻ ഈ വാർത്ത കേട്ട് എത്തി. അവൻ തണുത്തുറഞ്ഞ വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങി. അവന്റെ ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും ദൂരെയുള്ള ഒരു വിളക്കിലേക്ക് നോക്കി അവൻ ഉറച്ചുനിന്നു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞ് അവൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.
രാജാവ് അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു, "റവി, ഇത്രയും തണുപ്പിലും നീ എങ്ങനെ ഇത്ര നേരം വെള്ളത്തിൽ നിന്നു?"
റവി വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു, "പ്രഭോ, എനിക്ക് തണുപ്പിനേക്കാൾ പേടി ഇരുട്ടിനോടും ഒറ്റപ്പെടലിനോടുമാണ്. ദൂരെയുള്ള ആ വിളക്കിനെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ ഞാൻ തണുപ്പ് മറന്നുപോയി."
രാജാവിന് അതൃപ്തി തോന്നി. "നീ തണുപ്പിനെ ജയിച്ചതല്ല, മറിച്ച് വെളിച്ചം നോക്കി മനസ്സിനെ തെറ്റിച്ചതാണ്. നിനക്ക് സമ്മാനം നൽകാൻ കഴിയില്ല," രാജാവ് പറഞ്ഞു.
ബീർബൽ രാജാവിനെ തിരുത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. അദ്ദേഹം രാജാവിനെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അത്താഴത്തിന് ക്ഷണിച്ചു.
ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്ന സമയത്ത് വിശന്നു വലഞ്ഞ രാജാവ് ചോദിച്ചു, "ബീർബൽ, ഭക്ഷണം എവിടെ? എനിക്ക് വിശക്കുന്നു!"
ബീർബൽ പറഞ്ഞു, "പ്രഭോ, ഭക്ഷണം തയ്യാറാവുകയാണ്. ഞാൻ ദൂരെയുള്ള ആ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അത് പാകം ചെയ്യുകയാണ്."
രാജാവ് പരിഭ്രമിച്ചു. "വെളിച്ചത്തിൽ പാകം ചെയ്യാമോ?"
ബീർബൽ മറുപടി പറഞ്ഞു, "പ്രഭോ, ഒരു മനുഷ്യന് വെളിച്ചം നോക്കി തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, നമുക്ക് വെളിച്ചത്തിൽ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലേ? റവി തന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചതാണ് അയാളുടെ വിജയം."
തന്റെ തെറ്റ് രാജാവ് മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ റവിയെ വിളിച്ച് സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ സമ്മാനമായി നൽകി.
Moral
മറ്റൊരാളുടെ കഴിവിനെ അവഗണിക്കരുത്, അവരുടെ മനക്കരുത്തിനെ ബഹുമാനിക്കുക.
