ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവി എന്ന കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ വളരെ സത്യസന്ധനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, തന്റെ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി കരുതിവെച്ച സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഒരു ചെറിയ മരപ്പെട്ടിയുമായി അവൻ തന്റെ സുഹൃത്തായ മാധവന്റെ അടുത്തെത്തി. "മാധവാ, ഞാൻ കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് യാത്ര പോവുകയാണ്. ഈ പെട്ടി ഒന്ന് സൂക്ഷിക്കാമോ?" എന്ന് കവി ചോദിച്ചു.
യാത്ര കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയ കവി കണ്ടത് മാധവന്റെ മറ്റൊരു മുഖമാണ്. "ഏത് പെട്ടി? നീ എനിക്ക് ഒന്നും തന്നിട്ടില്ല," എന്ന് മാധവൻ കള്ളം പറഞ്ഞു. കവിക്ക് വലിയ വിഷമമായി. തെളിവില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒടുവിൽ അവൻ ഗ്രാമത്തിലെ നീതിപതിയുടെ അടുത്തെത്തി പരാതിപ്പെട്ടു.
നീതിപതി മാധവനെ വിളിപ്പിച്ചു. മാധവൻ വളരെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു, "ഞാൻ ആ പെട്ടിയെ കണ്ടിട്ടേയില്ല, കവി കള്ളം പറയുകയാണ്."
നീതിപതി കവിയോട് ചോദിച്ചു, "നീ ആ പെട്ടി എവിടെയാണ് ഏൽപ്പിച്ചത്?"
"നദിക്കരയിലെ ആ വലിയ പേരാൽമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ," എന്ന് കവി മറുപടി നൽകി.
നീതിപതി രണ്ടുപേരെയും ആ മരത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ നീതിപതി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "ഈ പേരാൽമരമേ, നീ സാക്ഷിയാകുക! കവി നൽകിയ പെട്ടി ഇപ്പോൾ മാധവന് തിരികെ നൽകുക!"
കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. കവി നിരാശനായി. എന്നാൽ നീതിപതി കവിയോട് പറഞ്ഞു, "കവി, വിഷമിക്കേണ്ട. മരം അതിന്റെ സാക്ഷി പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞു. മരം ആ പെട്ടി മാധവന് എത്തിച്ചു നൽകി. ഇനി മാധവൻ അത് നിനക്ക് നൽകണം."
കവി അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. മാധവൻ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. നീതിപതി മാധവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു, "മാധവാ, മരം പെട്ടി നൽകി എന്ന് കവി പറഞ്ഞപ്പോൾ നീ എന്തിനാണ് ആ മരം എവിടെയാണെന്ന് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞുതന്നത്? ആ മരത്തിന്റെ സ്ഥാനം നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?"
മാധവൻ ആ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ പെട്ടി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നു. തന്റെ തെറ്റ് നീതിപതി തിരിച്ചറിഞ്ഞു എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ മാധവൻ സത്യം സമ്മതിച്ചു. കവിക്ക് തന്റെ സ്വർണ്ണം തിരികെ ലഭിച്ചു.
Moral
സത്യം എപ്പോഴും വിജയിക്കും, കള്ളം എത്ര മറച്ചുവെച്ചാലും വെളിപ്പെടും.
