ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ നില എന്ന് പേരുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. നില വളരെ ദയയുള്ളവളും മിടുക്കിയുമായിരുന്നു. അവൾ ദേവി എന്ന സ്ത്രീയുടെയും മകൾ മായയുടെയും വീട്ടിൽ ജോലിക്കാരിയായി ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ ദേവിയും മായയും വളരെ ക്രൂരന്മാരായിരുന്നു. അവർ നിലയെ എപ്പോഴും പരിഹസിക്കുകയും കഠിനമായ ജോലികൾ നൽകുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ മായ നിലയുടെ വസ്ത്രം കീറി അവളെ കരയിപ്പിച്ചു. മറ്റൊരു ദിവസം ദേവി നിലയുടെ മുന്നിൽ പാൽ തറയിൽ엎ിച്ചിട്ട് അത് തുടയ്ക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് നില ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ദേവി ദേഷ്യപ്പെട്ട് പറഞ്ഞു, "നീ ഉടനെ കാട്ടിൽ പോയി ഒരു വലിയ കെട്ട് വിറക് ചുമന്നുകൊണ്ടുവരണം!" നില പേടിയോടെ പറഞ്ഞു, "അമ്മേ, എനിക്ക് ഇത്രയും വലിയ ഭാരം ചുമക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ." ഇത് കേട്ട് ദേഷ്യം വന്ന ദേവി നിലയുടെ ഭക്ഷണപാത്രം തട്ടിപ്പൊട്ടിച്ചു. സങ്കടത്തോടെ നില തന്റെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ കുറച്ചുഭാഗം ഒരു ചെറിയ സഞ്ചിയിൽ വെച്ച് കാട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
കാട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ, വിശന്നു തളർന്നു കിടക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ നായ്ക്കുട്ടിയെ നില കണ്ടു. നിലയ്ക്ക് അതിനോട് വലിയ സഹതാപം തോന്നി. അവൾ അടുത്തുള്ള ഒരു നീരുറവയിൽ നിന്ന് വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന് ആ നായക്കുട്ടിക്ക് നൽകി. ശേഷം തനിക്ക് കഴിക്കാൻ കരുതിവെച്ച ഭക്ഷണത്തിൽ കുറച്ച് ഭാഗവും ആ നായക്കുട്ടിക്ക് നൽകി. പതുക്കെ ശക്തി കിട്ടിയ നായക്കുട്ടി നിലയെ നോക്കി വാലാട്ടി നിന്നു.
വിറക് തേടി പോകുമ്പോൾ ആ നായക്കുട്ടി നിലയുടെ പിന്നാലെ നടന്നു. നില തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബാക്കി ഭക്ഷണവും ആ നായക്കുട്ടിക്ക് നൽകി. പെട്ടെന്ന് ആകാശത്ത് ഒരു വലിയ മിന്നൽ പിണർ ഉണ്ടായി! ആ നായക്കുട്ടി ഒരു സുന്ദരനായ രാജകുമാരനായി മാറി. നില പേടിച്ച് പിന്നോട്ട് മാറി. രാജകുമാരൻ പറഞ്ഞു, "ഭയപ്പെടേണ്ട നിലാ, ഒരു മന്ത്രവാദിനി എന്നെ ശപിച്ചതായിരുന്നു. ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്ന ഒരാൾക്ക് മാത്രമേ എന്റെ ശാപം മാറൂ എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ പലരോടും സഹായം ചോദിച്ചു, പക്ഷേ ആരും തന്നില്ല. നീയാണ് എനിക്ക് ആ ഭക്ഷണം നൽകിയത്. നിന്റെ ദയ കാരണം എന്റെ ശാപം നീങ്ങി."
രാജകുമാരൻ നിലയെ തന്റെ കുതിരപ്പുറത്ത് ഇരുത്തി ഒരു വലിയ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ നില അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. അവിടെ അവൾ ജോലി ചെയ്ത ദേവിയും മായയും കൊട്ടാരത്തിലെ വേലക്കാരായി ജോലി ചെയ്യുന്നു! അവർ മറ്റുള്ളവരോട് കാണിച്ച ക്രൂരതയ്ക്ക് രാജാവ് നൽകിയ ശിക്ഷയായിരുന്നു അത്. നില രാജകുമാരനോട് പറഞ്ഞു, "ഇവർക്ക് ശിക്ഷ വേണ്ട, ഇവർക്ക് അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ അനുവാദം നൽകൂ." നിലയുടെ ഈ വലിയ മനസ്സ് കണ്ട് രാജകൊട്ടാരത്തിലെ ജനങ്ങൾ അവളെയേറ്റം പ്രിയപ്പെട്ട राजकुमारीയായി സ്വീകരിച്ചു. നില സന്തോഷത്തോടെ ആ രാജ്യത്തെ ഭരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
