ஒரு அழகான கிராமத்தில் நிலா என்ற ஒரு சிறுமி வசித்து வந்தாள். நிலா மிகவும் அன்பானவள் மற்றும் பொறுப்பானவள். ஆனால், அவள் வேலை செய்து வந்த வீட்டில் இருந்த திருமகள் மற்றும் அவரது மகள் கயல் மிகவும் கடுகடுப்பானவர்கள். அவர்கள் நிலாவைத் தேவையில்லாமல் கடினமான வேலைகளைக் கொடுத்துத் துன்புறுத்துவார்கள். ஒருமுறை நிலா தன் வேலையைச் செய்து கொண்டிருக்கும்போது, கயல் வேண்டுமென்றே நிலாவின் ஆடையைக் கிழித்து அவளை அழ வைத்தாள். மற்றொரு நாள், திருமகள் தரையில் பால் ஊற்றி, அதைத் துடைக்கச் சொல்லி நிலாவை மிகவும் கேவலமாக நடத்தினாள்.
ஒரு நாள் மதியம், நிலா சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, திருமகள் கோபத்துடன் வந்து, "இன்று நீ காட்டுக்குச் சென்று நிறைய விறகுகளைச் சுமந்து கொண்டு வர வேண்டும்!" என்று கட்டளையிட்டாள். நிலா, "அம்மா, நான் எப்படி இவ்வளவு பெரிய விறகுகளைத் தூக்கிக் கொண்டு வருவேன்?" என்று தயக்கத்துடன் கேட்டாள். இதைக் கேட்டதும் கோபமடைந்த திருமகள், நிலாவின் உணவுத் தட்டைத் தட்டிவிட்டாள். நிலா வருத்தத்துடன், தட்டில் சிதறிய உணவைச் சேகரித்து ஒரு சிறிய பையில் வைத்துக்கொண்டு காட்டுக்குச் சென்றாள்.
காட்டுக்குள் சென்றபோது, ஒரு சிறிய நாய் குட்டி பசியால் மிகவும் பலவீனமாகத் தரையில் கிடப்பதைக் கண்டாள். நிலாவின் மனம் இரங்கியது. அவள் அருகில் இருந்த ஒரு சிறிய ஓடையிலிருந்து தண்ணீர் கொண்டு வந்து அந்த நாய்க்குட்டிக்குக் கொடுத்தாள். பிறகு, தான் சாப்பிடுவதற்கு வைத்திருந்த அந்தச் சிறிய உணவையும் அந்த நாய்க்குட்டிக்குக் கொடுத்தாள். மெல்ல மெல்லத் தெம்பு பெற்ற அந்த நாய்க்குட்டி, நிலாவின் கையை நக்கிக்கொண்டு எழுந்து நின்றது.
நிலா விறகு தேடிச் செல்லும்போது, அந்த நாய்க்குட்டி அவளுக்குப் பின்னே மெதுவாக நடந்து வந்தது. நிலா தனக்கு இருந்த மீதமுள்ள உணவையும் அந்த நாய்க்குட்டிக்குக் கொடுத்தாள். திடீரென்று வானத்தில் ஒரு பெரிய மின்னல் வெட்டியது! அந்த நாய்க்குட்டி ஒரு அழகான இளவரசனாக மாறியது. நிலா பயந்துபோய் பின்வாங்கினாள். ஆனால், அந்த இளவரசன் மென்மையாகச் சொன்னான், "பயப்படாதே நிலா! ஒரு மந்திரவாதியின் சாபத்தால் நான் நாயாக இருந்தேன். யார் ஒருத்தி எதையும் எதிர்பார்க்காமல், சுயநலம் இன்றித் தன் உணவைப் பகிர்ந்து கொள்கிறாளோ, அவளது கை பட்டால் மட்டுமே நான் விடுதலையாவேன் என்று அந்த மந்திரவாதி கூறியிருந்தாள். நான் பலரிடம் உணவு கேட்டேன், ஆனால் யாரும் எனக்குக் கொடுக்கவில்லை. நீதான் எதிர்பாராமல் எனக்கு உதவியது. உன் அன்பினால் என் சாபம் நீங்கிவிட்டது."
இளவரசன் நிலாவைத் தனது குதிரையில் ஏற்றிக்கொண்டு ஒரு பெரிய மலைக்குக் கீழே இருந்த ஒரு பிரம்மாண்டமான அரண்மனைக்கு அழைத்துச் சென்றான். அந்த அரண்மனைக்குள் நுழைந்த நிலா அதிர்ச்சியடைந்தாள். அங்கே அவள் வேலை செய்த திருமகளும் கயலும் சிறைக்கைதிகளாகக் காணப்பட்டார்கள். அவர்கள் நிலாவைத் துன்புறுத்தியதால், அந்த நாட்டின் மன்னர் அவர்களைத் தண்டித்திருந்தார். நிலா அவர்களைப் பார்த்து, "இளவரசே, இவர்களுக்குத் தண்டனை வேண்டாம். இவர்களைத் தங்கள் வீட்டிற்கு அனுப்பிவிடுங்கள்," என்று கருணையுடன் வேண்டினாள். நிலாவின் இந்த உயர்ந்த குணத்தைக் கண்ட அரண்மனை மக்கள், அவளையே நாட்டின் அடுத்த இளவரசியாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர். நிலா இப்போது ஒரு மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை வாழத் தொடங்கினாள்.
