മലനിരകൾക്ക് സമീപമുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ നിലാ എന്നൊരു പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. അവൾക്ക് ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള ഒരു തൊപ്പി ഇടാൻ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അതിനാൽ ഗ്രാമവാസികൾ അവളെ 'ചുവന്ന തൊപ്പിയുള്ള നിലാ' എന്ന് വിളിച്ചു.
ഒരിക്കൽ നിലയുടെ അമ്മൂമ്മയ്ക്ക് സുഖമില്ലാതാവുകയും, അവൾക്ക് കുറച്ച് പഴങ്ങളും തേനും നൽകാനായി കാട്ടിലെ കുടിലിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. കാട്ടിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ, ഒരു വൃദ്ധൻ മരം വെട്ടുന്നത് അവൾ കണ്ടു. അദ്ദേഹം വളരെ തളർന്നിരിക്കുന്നതായി തോന്നി. നിലാ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന്, "അപ്പൂപ്പാ, നിങ്ങൾക്ക് സുഖമാണോ? വെള്ളം വേണോ?" എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഏകാന്തതയിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആ വൃദ്ധന് നിലയുടെ ഈ ചെറിയ സ്നേഹം വലിയ സന്തോഷം നൽകി. "നന്ദി മോളേ, നീ വലിയ നല്ല കുട്ടിയാണ്," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ, അടുത്തുള്ള കുറ്റിക്കാട്ടിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ഒരു കുറുക്കൻ ഇതെല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറുക്കന് ഒരു ദുഷ്ടബുദ്ധി തോന്നി. അവൻ വേഗത്തിൽ ഓടിപ്പോയി അമ്മൂമ്മയുടെ കുടിലിലെത്തി അമ്മൂമ്മയെ ഒരു മുറിയിൽ അടച്ചിട്ടു. എന്നിട്ട് അമ്മൂമ്മയുടെ വസ്ത്രങ്ങളും കണ്ണടയും ധരിച്ച് കിടക്കയിൽ കിടന്നു.
നില കുടിലിലെത്തിയപ്പോൾ എന്തോ ഒരു മാറ്റം അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ അമ്മൂമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ചോദിച്ചു, "അമ്മൂമ്മേ, അമ്മൂമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ ഇന്ന് എന്താ ഇത്ര വലുതായിരിക്കുന്നത്?"
"നിന്നെ നന്നായി കാണാനാണ് മോളേ," കുറുക്കൻ ശബ്ദം മാറ്റി പറഞ്ഞു.
"അമ്മൂമ്മയുടെ കൈകൾ എന്താ ഇത്ര വലുതായിരിക്കുന്നത്?" നില വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
"നിന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ വേണ്ടിയാ," കുറുക്കൻ പറഞ്ഞു.
അവസാനം നില പേടിയോടെ ചോദിച്ചു, "അമ്മൂമ്മേ, അമ്മൂമ്മയുടെ പല്ലുകൾ എന്താ ഇത്ര കൂർത്തതായിരിക്കുന്നത്?"
"നിന്നെ തിന്നാനാണ്!" എന്ന് അലറിക്കൊണ്ട് കുറുക്കൻ ചാടിവീണു.
നില ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു. ആ ശബ്ദം കേട്ട് അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന മരംവെട്ടുകാരൻ കോടരിയുമായി ഓടിവന്നു. കുറുക്കൻ നിലയെ ഉപദ്രവിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം കുടിലിലേക്ക് പാഞ്ഞുകയറി കുറുക്കനെ ഓടിച്ചുവിട്ടു. അമ്മൂമ്മയെ രക്ഷപ്പെടുത്തി.
നില കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അപ്പൂപ്പാ, നിങ്ങൾ കൃത്യസമയത്ത് വന്ന് എന്നെ രക്ഷിച്ചു, ഒരുപാട് നന്ദി."
അമ്മൂമ്മയെയും നിലയെയും കണ്ടപ്പോൾ ആ വൃദ്ധന് വലിയ സന്തോഷം തോന്നി.
