ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു കുസൃതിക്കുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. കവിൻ വളരെ ബുദ്ധിയുള്ളവനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് ഒരു മോശം ശീലമുണ്ടായിരുന്നു; എപ്പോഴും അമ്മ അറിയാതെ മധുരപലഹാരങ്ങൾ മോഷ്ടിച്ചു കഴിക്കുകയും വീട്ടിൽ ഒളിച്ചുകളിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു അത്. ഒരു ദിവസം, കുപ്പികളിലെ മിഠായികൾ മുഴുവൻ കവിൻ രഹസ്യമായി കഴിച്ച ശേഷം ഒരു വലിയ അലമാരയ്ക്കുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു. അമ്മ അവനെ എല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞെങ്കിലും അവനെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഒടുവിൽ അവൻ പുറത്തുവന്നപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. "കവിൻ, നീ ചെയ്ത ഈ കുസൃതികൾക്ക് ഇന്ന് ഒരു ശിക്ഷയുണ്ട്. നമ്മുടെ പൂന്തോട്ടത്തിലെ വേലി മുഴുവൻ നീ വെള്ളം പുരട്ടി വൃത്തിയാക്കണം!" അമ്മ പറഞ്ഞു.
കവിൻ സങ്കടത്തോടെ വേലിക്ക് വെള്ളം പുരട്ടാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രാഹുൽ അവിടെ വന്നു. "എന്താ കവിൻ നീ ചെയ്യുന്നത്?" രാഹുൽ ചോദിച്ചു. കവിൻ പെട്ടെന്ന് ഒരു ബുദ്ധി പ്രയോഗിച്ചു. "രാഹുൽ, ഇതൊരു കളിയാണ്! ഞാൻ എന്റെ സമ്പാദ്യത്തിൽ നിന്ന് പണം നൽകിയാണ് അമ്മയുടെ അടുത്ത് നിന്ന് ഈ കളിക്കാനുള്ള അനുവാദം വാങ്ങിയത്!" കവിൻ കള്ളം പറഞ്ഞു.
രാഹുൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, "എനിക്കും കളിക്കാമോ?" അവൻ ചോദിച്ചു. "ഇല്ല, ഇതിന് കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ നൽകണം," എന്ന് പറഞ്ഞ് കവിൻ രാഹുലിന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന കളിപ്പാട്ടം വാങ്ങി. പിന്നീട് മറ്റൊരു കൂട്ടുകാരൻ വന്നപ്പോഴും കവിൻ ഇതേ രീതിയിൽ തന്നെ അവനോടും പറഞ്ഞു. കവിൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ നിന്ന് പല സാധനങ്ങളും വാങ്ങി എടുത്തു.
സന്ധ്യയാകുമ്പോഴേക്കും വേലി നല്ല ഭംഗിയായി തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി. കവിൻ അത് അമ്മയെ കാണിച്ചു. ജനലിലൂടെ ഇതെല്ലാം കണ്ട അമ്മയ്ക്ക് ആദ്യം ദേഷ്യം തോന്നിയെങ്കിലും, കവിൻ കാണിച്ച ബുദ്ധി കണ്ട് അവർ ചിരിച്ചുപോയി.
Moral
ബുദ്ധിപൂർവ്വമായ നീക്കങ്ങൾ കഠിനമായ ജോലികളെപ്പോലും എളുപ്പമാക്കുന്നു.
