പച്ചപ്പണിഞ്ഞ മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗോത്രഗ്രാമത്തിൽ ഒരു പാരമ്പര്യം നിലനിന്നിരുന്നു. ഒരു ആൺകുട്ടി ഗോത്രത്തിലെ മുതിർന്നവനായി മാറുന്നതിന് ഒരു പ്രത്യേക പരീക്ഷണം വിജയിക്കണം. ഈ രഹസ്യം ആരും അറിയാൻ പാടില്ലെന്ന് അവർ സത്യം ചെയ്യണം.
കവിൻ എന്ന ബാലൻ തന്റെ പരീക്ഷണം നേരിടാൻ തയ്യാറെടുത്തു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരു മൃദുവായ തുണി കൊണ്ട് കെട്ടിയിട്ടു. അവന്റെ പിതാവ് അവനെ കാടിന്റെ നടുവിലുള്ള ഒരു വലിയ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഇരുത്തി. "കവിൻ, നീ പേടിക്കണ്ട. രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശം കാണുന്നത് വരെ നീ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കണം," പിതാവ് പറഞ്ഞു.
രാത്രിയായപ്പോൾ കാട് മാറാൻ തുടങ്ങി. കാറ്റിന്റെ ഇരമ്പലും, ദൂരെയുള്ള മൃഗങ്ങളുടെ കരച്ചിലും കവിനെ ഭയപ്പെടുത്തി. 'ഞാൻ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കാണോ? ആരും എന്നെ സഹായിക്കാനില്ലേ?' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. ഇരുട്ടിൽ ഓരോ ശബ്ദവും കേൾക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. എങ്കിലും, അവൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഒരിടത്തുതന്നെ ഇരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശം വന്നപ്പോൾ കവിൻ തന്റെ കണ്ണ് കെട്ടിയ തുണി മാറ്റി. അപ്പോഴാണ് അവൻ കണ്ടത്, തൊട്ടടുത്ത വലിയ പാറയിൽ തന്റെ പിതാവ് ഇരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്! രാത്രി മുഴുവൻ തന്റെ അരികിൽ പിതാവ് ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും, താൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ലെന്നും കവിൻ മനസ്സിലാക്കി. അവൻ സന്തോഷത്തോടെ പിതാവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
Moral
നമ്മൾ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് തോന്നുമ്പോഴും, നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റെ സ്നേഹം എപ്പോഴും നമ്മോടൊപ്പമുണ്ടാകും.
