ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ബസ്റ്റർ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു നായക്കുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ബസ്റ്റർ നല്ലൊരു നായയായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; കയ്യിലുള്ളതുകൊണ്ട് അവൻ ഒരിക്കലും തൃപ്തിപ്പെട്ടില്ല. എപ്പോഴും ഇതിലും നല്ലത് വേണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു പോയി.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ബസ്റ്ററിന് നല്ല വിശപ്പ് തോന്നി. രാവിലെ മുതൽ അവൻ ഒന്നും കഴിച്ചിരുന്നില്ല. അവൻ ഭക്ഷണത്തിനായി ഗ്രാമത്തിലൂടെ നടന്നു, പക്ഷേ ഒരിടത്തും ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. ഒടുവിൽ ഒരു ഇറച്ചി കടയുടെ അടുത്ത് വെച്ച് മനോഹരമായ ഒരു വലിയ എല്ലിൻ കഷ്ണം അവൻ കണ്ടു.
'ഇതാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്!' ബസ്റ്റർ സന്തോഷത്തോടെ ചിന്തിച്ചു. ആ വലിയ എല്ലിൻ കഷ്ണം വായിൽ കടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ വീടായ കാട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
വഴിയിൽ ഒരു ചെറിയ പുഴയുടെ കുറുകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. പുഴയ്ക്ക് കുറുകെയുള്ള ഒരു ചെറിയ പാലത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ബസ്റ്റർ താഴേക്ക് നോക്കി. വെള്ളത്തിൽ മറ്റൊരു നായ നിൽക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു! ആ നായയുടെ വായിലും ഒരു വലിയ എല്ലിൻ കഷ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബസ്റ്ററിന്റെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് അത്യാഗ്രഹം വന്നു. 'ആ നായയുടെ കയ്യിലുള്ള എല്ല് എന്റെതിനേക്കാൾ വലുതാണല്ലോ! അത് കൂടി എനിക്ക് കിട്ടിയാൽ എത്ര നന്നായിരിക്കും!' അവൻ ആ നായയെ പേടിപ്പിക്കാനായി വായ തുറന്ന് ഉച്ചത്തിൽ കുരച്ചു.
അവൻ കുരയ്ക്കാൻ വേണ്ടി വായ തുറന്നതും, അവന്റെ വായിലിരുന്ന എല്ല് വെള്ളത്തിൽ വീണുപോയി. 'പ്ലൊപ്!' അത് ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിൽ താഴ്ന്നുപോയി. വെള്ളത്തിലെ ആ നിഴലും അപ്രത്യക്ഷമായി. താൻ കണ്ടത് സ്വന്തം നിഴലാണെന്ന് ബസ്റ്റർ അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവന് വലിയ സങ്കടം തോന്നി.
തന്റെ അത്യാഗ്രഹം കാരണം കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന നല്ല ഭക്ഷണവും നഷ്ടപ്പെട്ടല്ലോ എന്ന് അവൻ ഓർത്ത് വിഷമിച്ചു.
Moral
അത്യാഗ്രഹം നാശത്തിന് കാരണമാകും. ഉള്ളതുകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുക.
