സ്നേഹത്തിന്റെ വിരുന്ന്

de ഒരു വലിയ നഗരത്തിൽ ഒരു ജ്ഞാനി തന്റെ അറിവ് പങ്കുവെക്കാൻ എത്തിയിരുന്നു. മൂന്ന് ദിവസമായി അദ്ദേഹം ജനങ്ങളോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ജനങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയ അദ്ദേഹം തന്റെ വിശപ്പും ദാഹവും മറന്നുപോയി. ഇത് കണ്ടുനിന്ന ഒരു സാധാരണ തോട്ടക്കാരന് അദ്ദേഹത്തോട് വലിയ വിഷമം തോന്നി.

അവൻ പതിയെ ജ്ഞാനിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ചോദിച്ചു, "സ്വാമി, നിങ്ങൾ വിശ്രമമില്ലാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. നിങ്ങൾക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ഞാൻ കുറച്ച് ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവരട്ടെ?"

ജ്ഞാനി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "തീർച്ചയായും, എനിക്ക് ലളിതമായ ഒരു ഭക്ഷണം വേണം."

തോട്ടക്കാരൻ മടിച്ചുനിന്നു. "സ്വാമി, ഞാൻ ഒരു സാധാരണക്കാരനാണ്. എന്റെ കൈവശം വളരെ കുറച്ച് ഭക്ഷണമേയുള്ളൂ. ഇവിടെ വലിയ ധനികരും രാജാക്കന്മാരും ഉണ്ട്. അവർ നൽകുന്ന വിഭവസമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണത്തേക്കാൾ എന്റെ ഈ എളിയ ഭക്ഷണം നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടില്ലെന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു."

അതുകേട്ട് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ധനികൻ പറഞ്ഞു, "ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു സദ്യ ഒരുക്കാം, എന്തിനാണ് ഈ തോട്ടക്കാരന്റെ ഭക്ഷണം ചോദിക്കുന്നത്?"

എന്നാൽ ജ്ഞാനി ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, "വിശപ്പ് എന്നത് വയറിനെ മാത്രമല്ല, മനസ്സിനെയും ബാധിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. മറ്റെല്ലാവരും വലിയ വിരുന്നുകൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തപ്പോൾ, എന്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയത് ഈ മനുഷ്യനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹവും കരുതലുമാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്. ഞാൻ ഈ ഭക്ഷണം കഴിക്കും."

ജ്ഞാനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവർ ആ തോട്ടക്കാരന്റെ നന്മയിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ജ്ഞാനി ആ എളിയ ഭക്ഷണം സന്തോഷത്തോടെ കഴിച്ചു.

Moral

മറ്റുള്ളവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി സഹായിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യം.