പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മുത്തപ്പ എന്ന കർഷകൻ വളരെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു വെളുത്ത പശുവിനെ വളർത്തിയിരുന്നു. ഒരു ദിവസം രാവിലെ പശുവിനെ നോക്കാൻ പോയ മുത്തപ്പ ഞെട്ടിപ്പോയി; പശുവിനെ കാണാനില്ല!
ഗ്രാമവാസികൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് പശുവിനെ തിരഞ്ഞു. ഒടുവിൽ പുഴയുടെ തീരത്ത് പശുവിന്റെ കാൽപ്പാടുകളും ഒരു മനുഷ്യന്റെ കാൽപ്പാടുകളും അവർ കണ്ടു. എന്നാൽ പുഴയുടെ മറുഭാഗത്ത് എത്തിയതോടെ പാടുകൾ ഇല്ലാതായി. മോഷ്ടാവ് പുഴയിലൂടെ പശുവിനെ കൊണ്ടുപോയിരിക്കാം എന്ന് അവർ കരുതി.
അതിവേഗം അവർ അടുത്ത ഗ്രാമത്തിലെ ബുദ്ധിമാനായ സോമുവിനെ വിവരം അറിയിച്ചു. സോമു ഗ്രാമത്തിലെത്തി പശുവിനെ കെട്ടിയിരുന്ന സ്ഥലം പരിശോധിച്ചു. പശുവിന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു വലിയ വെങ്കല മണി ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് എളുപ്പത്തിൽ മാറ്റാൻ കഴിയാത്തവിധം ഒരു ഇരുമ്പ് വളയത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു കെട്ടിയിരുന്നതാണ്. മണി ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയാൽ മോഷ്ടാവ് പിടിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. അതിനാൽ മോഷ്ടാവ് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ മണി മാറ്റിയെടുത്തിരിക്കണം.
സോമു ആലോചിച്ചു, 'ഇത്രയും കടുപ്പമേറിയ ഇരുമ്പ് വളയം ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ മാറ്റാൻ ഈ ഗ്രാമത്തിൽ ആർക്കാണ് കഴിവുള്ളത്?'
ഗ്രാമവാസികൾ ആലോചിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു, 'നമ്മുടെ നാട്ടിലെ കൊല്ലനായ കറുപ്പനാണ് ഇത്രയും സൂക്ഷ്മമായ ജോലികൾ ചെയ്യാൻ അറിയാവുന്നത്.'
സോമു ഉടൻ തന്നെ കറുപ്പനെ വിളിച്ച് ചോദ്യം ചെയ്തു. സോമുവിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കറുപ്പൻ കുറ്റസമ്മതം നടത്തി. പശുവിനെ മോഷ്ടിച്ചത് താനാണെന്ന് അവൻ സമ്മതിച്ചു. സോമുവിന്റെ ബുദ്ധി കാരണം പശുവിനെ സുരക്ഷിതമായി തിരികെ ലഭിച്ചു.
Moral
ബുദ്ധിപരമായ അന്വേഷണം സത്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരും.
