ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. ലിയോ മിടുക്കനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരുന്ന സ്വഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു, ഒരു വാടിയ പൂവ് പോലെ അത് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
ഒരിക്കൽ അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ അവനെ അടുത്തുവിളിച്ചു പറഞ്ഞു, 'ലിയോ, നമ്മുടെ മനസ്സ് ഒരു പൂവ് പോലെയാണ്. അതിൽ ദേഷ്യവും അസൂയയും എന്നറിയാത്ത കളകളും വളരാൻ അനുവദിച്ചാൽ അത് വാടിപ്പോകും. എന്നാൽ നാം ആ പരമമായ ശക്തിയെ നമ്മുടെ ചിന്തകളിൽ നിറയ്ക്കുമ്പോൾ, ആ മനസ്സ് ഒരു മനോഹരമായ പൂവായി വിടരും.'
'അതുകൊണ്ട് എന്താണ് സംഭവിക്കുക?' ലിയോ ചോദിച്ചു.
'ആ പരമമായ ശക്തിയുടെ പാദങ്ങളിൽ മനസ്സിനെ സമർപ്പിക്കുന്നവർ, അതായത് എപ്പോഴും നന്മയും സ്നേഹവും ഉള്ളവരായി ജീവിക്കുന്നവർ, ഈ ലോകത്തിന് അപ്പുറം എന്നും നിലനിൽക്കുന്ന മഹത്തായ ജീവിതം നയിക്കും,' മുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
ലിയോ അത് ഗൗരവമായി എടുത്തു. അവൻ തന്റെ ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാൻ പഠിച്ചു. മറ്റുള്ളവരോട് കരുണയോടെ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു. ക്രമേണ, അവന്റെ സ്വഭാവം മാറി. എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനായി അവൻ മാറി. അവന്റെ നന്മയും സമാധാനവും അവനെ ഒരു ഉത്തമ മനുഷ്യനാക്കി മാറ്റി. അവന്റെ ജീവിതം വെറുമൊരു നേട്ടമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് മറ്റുള്ളവർക്ക് മാതൃകയാകുന്ന ഒരു വലിയ ജീവിതമായി മാറി.
