ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്ന ബാലൻ തന്റെ മുത്തശ്ശനോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. മുത്തശ്ശൻ വലിയ കഥാപ്രസംഗകനായിരുന്നു. ഒരു വൈകുന്നേരം സൂര്യാസ്തമയം നോക്കിനിൽക്കെ കവിൻ ചോദിച്ചു, "മുത്തശ്ശാ, ഈ ലോകം എത്ര വലുതാണ്! നമ്മൾ എങ്ങനെ ഇതിനെ അതിജീവിക്കും?"
മുത്തശ്ശൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ജീവിതം ഒരു വലിയ സമുദ്രം പോലെയാണ് കവിൻ. അതിൽ ശാന്തമായ സമയങ്ങളും വലിയ തിരമാലകളും കാറ്റും ഉണ്ടാകും. ആ സമുദ്രം കടന്നുപോകാൻ നമുക്കൊരു തോണി വേണം."
കവിൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു, "പക്ഷേ മുത്തശ്ശാ, നമ്മുടെ അടുത്ത് തോണിയില്ലല്ലോ!"
മുത്തശ്ശൻ കവിന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു പറഞ്ഞു, "ആ തോണി മരത്തടി കൊണ്ടുള്ളതല്ല മകനേ. അത് ദൈവത്തോടുള്ള നിന്റെ ഭക്തിയും ശരണാഗതിയുമാണ്. നാം ദൈവത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ അഭയം തേടുമ്പോൾ, ഈ ജീവിതമാകുന്ന സമുദ്രത്തിൽ നാം വഴിതെറ്റിപ്പോകില്ല. ദൈവികമായ കരുത്ത് നമ്മെ സുരക്ഷിതമായ തീരത്ത് എത്തിക്കും."
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, കവിൻ വലിയൊരു വിഷമഘട്ടത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവൻ ഭയന്നുപോയി, പക്ഷേ മുത്തശ്ശന്റെ വാക്കുകൾ അവന് ഓർമ്മ വന്നു. അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ശാന്തനായി ദൈവത്തെ സ്മരിച്ചു. ആ നിമിഷം അവന് വലിയൊരു ധൈര്യം ലഭിച്ചു. ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികളെ നേരിടാൻ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസമാണ് ഏറ്റവും വലിയ തുണയെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
