മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തച്ഛനും താമസിച്ചിരുന്നു. മുത്തച്ഛൻ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അർജുൻ ചോദിച്ചു, "മുത്തച്ഛാ, എല്ലാ ദിവസവും എന്തിനാണ് ഇത്രയധികം പണികൾ ചെയ്യുന്നത്? കുറച്ച് വിശ്രമിച്ചുകൂടേ?"
മുത്തച്ഛൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അർജുൻ, നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന ഓരോ ചെറിയ നന്മയും ഒരു വിത്താണ്. ഓരോ ദിവസവും ഒരു വിത്ത് പാകിയാൽ, അത് ഒരു വലിയ മരമായി വളരും."
അടുത്ത ദിവസം സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ, ഒരു വൃദ്ധൻ ഭാരമേറിയ ഒരു സഞ്ചി ചുമക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് അർജുൻ കണ്ടു. ആദ്യം അവന് കളിക്കാൻ പോകണമെന്നായിരുന്നു തോന്നിയത്. പക്ഷേ മുത്തച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ അവൻ ഓർത്തു. അവൻ ഓടിച്ചെന്ന് ആ സഞ്ചി പിടിക്കാൻ സഹായിച്ചു. ആ വൃദ്ധൻ അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ അർജുന്റെ മനസ്സിൽ വലിയ സന്തോഷം തോന്നി.
അന്നു മുതൽ അർജുൻ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. ഓരോ ദിവസവും ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യണം എന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു. ഒരു ദിവസം ഒരു പക്ഷിക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ സഹായിച്ചു, മറ്റൊരു ദിവസം ഒരു കൂട്ടുകാരന് പാഠങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. ഇങ്ങനെ ഓരോ ദിവസവും ചെറിയ നന്മകൾ അവൻ തുടർന്നു.
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അർജുൻ വളർന്നു വലുതായി. ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ, അവൻ പണ്ട് ചെയ്ത ചെറിയ നന്മകൾ അവന് വലിയ സഹായമായി മാറി. അവൻ സഹായിച്ചവർ പലരും അവനെ സഹായിക്കാൻ മുന്നോട്ടുവന്നു. അവന്റെ ജീവിതം സന്തോഷകരവും സമാധാനപൂർണ്ണവുമായി മാറി. അവൻ ഓരോ ദിവസവും ചെയ്ത നന്മകൾ അവന്റെ ജീവിതപാതയിൽ വെളിച്ചമായി നിലകൊണ്ടു.
