ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ രാഹുൽ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ അച്ഛൻ ഒരു ചെറിയ പലചരക്ക് കട നടത്തിയിരുന്നു. രാഹുൽ വളരെ മിടുക്കനായിരുന്നു, എങ്കിലും മറ്റുള്ളവരുടെ സാധനങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ അത്ര ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് അവൻ ചിലപ്പോൾ കരുതിയിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ വിനയ്, തന്റെ അമ്മ നൽകിയ ഒരു ചാക്ക് നല്ല ഗുണനിലവാരമുള്ള അരിയുമായി രാഹുലിന്റെ അടുത്തെത്തി. 'രാഹുൽ, ഇത് വിൽക്കാൻ എന്റെ അമ്മ തന്നതാണ്. ദയവായി ഇത് സൂക്ഷിച്ചു വെക്കണം,' വിനയ് പറഞ്ഞു. രാഹുൽ സമ്മതിച്ചു.
കടയിൽ തിരക്ക് കൂടിയ ഒരു ദിവസം, രാഹുൽ ഒരു കാര്യം ചിന്തിച്ചു: 'ഈ അരിയിൽ കുറച്ച് കുറഞ്ഞ നിലവാരമുള്ള അരി കലർത്തിയാൽ ആരും അറിയില്ലല്ലോ, എനിക്ക് അല്പം ലാഭം കിട്ടുകയും ചെയ്യും.' എന്നാൽ ഉടനെ തന്നെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ വന്നു: 'മറ്റുള്ളവരുടെ സാധനങ്ങൾ സ്വന്തം സാധനങ്ങളെപ്പോലെ പരിഗണിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ വ്യാപാരി.'
രാഹുൽ തന്റെ തെറ്റായ ചിന്ത മാറ്റിവെച്ചു. പിന്നീട് ഒരു ദിവസം കനത്ത മഴ പെയ്തപ്പോൾ, സ്വന്തം സാധനങ്ങളെക്കാൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയോടെ അവൻ വിനയന്റെ അരി ചാക്ക് നനയാതെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. വിനയ് വന്നപ്പോൾ അരി ഒട്ടും കേടുപാടുകൾ കൂടാതെ കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു. രാഹുലിന്റെ ആ സത്യസന്ധത അവന് വലിയൊരു ആത്മവിശ്വാസം നൽകി.
