ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവി എന്നും രോഹൻ എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കവി കഠിനാധ്വാനിയായ ഒരു കർഷകനായിരുന്നു, എന്നാൽ രോഹൻ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ വളർച്ച കണ്ട് അസൂയപ്പെടുന്ന സ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു.
ഒരു വർഷം, കവി തന്റെ ചെറിയ കൃഷിയിടത്തിൽ വളരെ കഠിനമായി പരിശ്രമിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി, ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ ഏറ്റവും മികച്ച വിളവെടുപ്പ് കവിക്ക് ലഭിച്ചു. കവി തന്റെ ലാഭത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികൾക്കായി പുതിയ പുസ്തകങ്ങൾ വാങ്ങി നൽകി.
ഇത് കണ്ടപ്പോൾ രോഹന് സന്തോഷം തോന്നുന്നതിന് പകരം അസൂയയാണ് തോന്നിയത്. 'എന്തുകൊണ്ടാണ് കവിക്ക് മാത്രം ഇത്രയും വിജയം ലഭിക്കുന്നത്?' എന്ന് അവൻ സ്വയം ചോദിച്ചു. കവിയുടെ വിജയത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ച് സമയം കളഞ്ഞതുകൊണ്ട് രോഹന്റെ സ്വന്തം കൃഷി നശിച്ചുപോയി.
രോഹന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് കവി അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് പറഞ്ഞു, 'സുഹൃത്തേ, മറ്റുള്ളവരുടെ വളർച്ചയിൽ സന്തോഷിക്കാൻ പഠിക്കുക. അപ്പോൾ നിന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാകും, നിനക്ക് കൂടുതൽ നന്നായി ജോലി ചെയ്യാൻ കരുത്ത് ലഭിക്കും.'
തന്റെ തെറ്റ് രോഹൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് കണ്ട് അസൂയപ്പെടുന്നത് സ്വന്തം നന്മയെയും വളർച്ചയെയും തടയുന്നു എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
