ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവി എന്നും മായ എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഒരേ ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്നവരായിരുന്നു. കവി എപ്പോഴും സന്തോഷവാനായിരുന്നു, എന്നാൽ മായയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ പ്രശ്നമുണ്ടായിരുന്നു: മറ്റുള്ളവരുടെ നേട്ടങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ അവൾക്ക് അസൂയ തോന്നും.
ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു ചിത്രരചനാ മത്സരം നടന്നു. മായ വളരെ മനോഹരമായി ചിത്രം വരച്ചു. എന്നാൽ കവി ആ മത്സരത്തിൽ ഒന്നാം സ്ഥാനം നേടി. കവിയുടെ വിജയം കണ്ടപ്പോൾ മായയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നുന്നതിന് പകരം ഉള്ളിൽ ഒരു നീറ്റൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. 'എന്തുകൊണ്ടാണ് കവിക്ക് മാത്രം സമ്മാനം കിട്ടിയത്?' എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു.
അന്നുമുതൽ മായ കവിയോട് സംസാരിക്കുന്നത് കുറച്ചു. കവി അവളോട് സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചാലും അവൾ അവനെ അവഗണിച്ചു. ഈ അസൂയ കാരണം മായയുടെ ശ്രദ്ധ പഠനത്തിൽ നിന്നും ചിത്രരചനയിൽ നിന്നും മാറിപ്പോയി. അവളുടെ മനസ്സിലെ സമാധാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു, അവൾ എപ്പോഴും വിഷമിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഒടുവിൽ മായയുടെ അമ്മ അവളോട് പറഞ്ഞു, 'മോളേ, പുറത്തുനിന്നുള്ള ശത്രുക്കളേക്കാൾ അപകടകാരി നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ അസൂയയാണ്. അത് മറ്റുള്ളവരെയല്ല, നിന്നെയാണ് നശിപ്പിക്കുന്നത്.'
തന്റെ തെറ്റ് മായ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അടുത്ത തവണ കവി ഒരു നേട്ടം കൈവരിച്ചപ്പോൾ, അവൾ അവനെ ആത്മാർത്ഥമായി അഭിനന്ദിച്ചു. അപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവളുടെ മനസ്സിലെ ഭാരം കുറഞ്ഞതും അവൾ വീണ്ടും സന്തോഷവതിയായതും.
