ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്നൊരു കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ചെറിയൊരു കൃഷിയിടവും ഒരു പശുവും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരു വർഷം കഠിനമായ വരൾച്ച ഉണ്ടായപ്പോൾ മാധവന്റെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം തീർന്നുപോയി. കുടുംബം എങ്ങനെ പോറ്റും എന്നോർത്ത് അദ്ദേഹം വല്ലാതെ വിഷമിച്ചു.
ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖൻ തന്റെ വിലപിടിപ്പുള്ള സ്വർണ്ണ വാച്ച് നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ച് വിഷമിച്ചു നടക്കുന്നത് മാധവൻ കണ്ടു. തറയിൽ കിടന്ന ആ വാച്ച് മാധവൻ കയ്യിലെടുത്തു. 'ഞാൻ വളരെ പാവപ്പെട്ടവനാണ്, ഈ വാച്ച് വിറ്റാൽ എന്റെ കുടുംബത്തിന് ആഹാരം നൽകാം' എന്ന് ഒരു നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു. ദാരിദ്ര്യത്തെ ഒരു കാരണമാക്കി തെറ്റായ വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു.
എന്നാൽ ഉടനെ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസാക്ഷി ഉണർന്നു. 'ദാരിദ്ര്യം പറഞ്ഞ് മോഷ്ടിക്കുന്നത് ശരിയല്ല, അത് എന്നെ കൂടുതൽ തകർച്ചയിലേക്ക് നയിക്കും' എന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ആ വാച്ച് ആ മനുഷ്യന് തിരികെ നൽകി. മാധവന്റെ സത്യസന്ധതയിൽ സന്തോഷിച്ച ആ മനുഷ്യൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃഷിക്ക് ആവശ്യമായ വിത്തുകളും വളവും നൽകി സഹായിച്ചു.
കുറച്ചു മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മഴ പെയ്തു, മാധവന്റെ കൃഷി സമൃദ്ധമായി. തെറ്റായ വഴിയിലൂടെ സമ്പാദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അദ്ദേഹം കൂടുതൽ വലിയൊരു കുരുക്കിൽ അകക്കുമായിരുന്നു.
