മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ തന്റെ മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുന്റെ അച്ഛൻ ഒരു കർഷകനായിരുന്നു. ഒരു വർഷം കഠിനമായ വരൾച്ച കാരണം ഗ്രാമത്തിൽ ഭക്ഷണത്തിന് വലിയ ക്ഷാമം ഉണ്ടായി. അർജുന്റെ കുടുംബവും കഷ്ടത്തിലായി. ഒരു ദിവസം, അർജുൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരനായ രാഹുലിനെ കണ്ടു. രാഹുൽ വഴിപോക്കരോട് ഭക്ഷണം ചോദിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നു. 'അർജുൻ, നമുക്കും ഇങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിച്ചു വാങ്ങിക്കൂടെ? അത് എളുപ്പമല്ലേ?' രാഹുൽ ചോദിച്ചു.
അർജുന് വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും തന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൻ ഓർത്തു. 'മകനേ, മറ്റുള്ളവരോട് കൈനീട്ടുന്നത് നിന്റെ അന്തസ്സ് കളയും. നമുക്ക് ലഭിക്കാനുണ്ടെന്ന് കരുതി മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിച്ചു വാങ്ങുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത്, നമ്മുടെ കയ്യിലുള്ളത് മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്നതാണ്.'
അന്ന് വൈകുന്നേരം, വീട്ടിൽ വളരെ കുറച്ച് ഭക്ഷണം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എങ്കിലും, അർജുന്റെ അമ്മ അത് അയൽപക്കത്തെ പ്രായമായ ഒരു മുത്തശ്ശിക്കായി കരുതിവെച്ചു. മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിച്ചു വാങ്ങുന്നതിനേക്കാൾ, കഷ്ടപ്പാടിലും മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നത് എത്ര വലിയ കാര്യമാണെന്ന് അർജുൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മഴ പെയ്തു തോർന്നപ്പോൾ, അർജുൻ വലിയൊരു മനുഷ്യനായി വളർന്നു, എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നവനായി മാറി.
