ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലനുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ പിതാവ് ഗ്രാമത്തിലെ വലിയ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാരിയായിരുന്നു. അർജുൻ എപ്പോഴും വെള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, വളരെ ഭക്തിയോടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് നാട്ടുകാർ അവനെ പുകഴ്ത്തുമായിരുന്നു. 'നോക്കൂ, ആ കുട്ടി എത്ര നല്ലവനാണ്!' എന്ന് അവർ പറയും. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം, തന്റെ കൂട്ടുകാരനായ രാഹുലിനോടൊപ്പം കളിക്കുമ്പോൾ അർജുൻ അറിയാതെ രാഹുലിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടം ഉടച്ചു കളഞ്ഞു. ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമോ എന്ന പേടിയിൽ അവൻ ആ കളിപ്പാട്ടം ഒരു കുറ്റിക്കാടിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു. അന്ന് വൈകുന്നേരം ക്ഷേത്രത്തിൽ വളരെ ഭക്തിയോടെയും ശാന്തനായും അവൻ ഇരുന്നു. പക്ഷേ, ഉള്ളിൽ ആ തെറ്റിനെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് അവന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. പുറമെ കാണുന്ന ഭക്തിയേക്കാൾ, ഉള്ളിലെ സത്യസന്ധതയാണ് പ്രധാനമെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒടുവിൽ അവൻ രാഹുലിനോട് സത്യം പറയുകയും മാപ്പ് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് അവന് യഥാർത്ഥ സമാധാനം ലഭിച്ചത്.
പുറമെ കാണുന്ന വിശുദ്ധിയേക്കാൾ മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധിയാണ് പ്രധാനം എന്ന് അർജുൻ മനസ്സിലാക്കി.
