ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കാരി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. പ്രകൃതിയോടും പക്ഷികളോടും അവന് വലിയ സ്നേഹമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം കാരിയും അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ സാമും തോട്ടത്തിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് സാം ഒരു ചെറിയ കല്ലെടുത്ത് മരക്കൊമ്പിലിരിക്കുന്ന ഒരു കുരുവിക്ക് നേരെ എറിയാൻ ശ്രമിച്ചു. 'ഇത് നോക്ക്, ഞാൻ അതിനെ അടിക്കും!' സാം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
കാരി അവനെ തടഞ്ഞു. 'അരുത് സാം, ആ പക്ഷിക്ക് അത് വേദനിക്കും.' എന്നാൽ സാം അത് ഗൗനിച്ചില്ല. 'ഇതൊരു വെറും കളിയല്ലേ, ആ പക്ഷിക്ക് എന്ത് വിഷമമാകും?' അവൻ ചോദിച്ചു.
സാംവിനെ ഒരു കാര്യം ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ കാരി ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. അവൻ അടുത്തുള്ള ഒരു ചെടിയിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ മുള്ളെടുത്ത് തന്റെ വിരലിൽ അമർത്തി കുത്തി. 'അയ്യോ!' കാരി വേദന കൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. സാം പേടിച്ചുപോയി. 'കാരി, നിനക്ക് എന്തുപറ്റി? നിനക്ക് നല്ല വേദനിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ!' സാം പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു.
കാരി ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, 'സാം, ഈ ചെറിയ മുള്ളു കുത്തിയപ്പോൾ എനിക്ക് എത്രമാത്രം വേദന തോന്നിയോ, അതുപോലെയായിരിക്കും ആ കുരുവിക്കും തോന്നുന്നത്. എനിക്ക് വേദന സഹിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, പിന്നെ നമ്മൾ എന്തിനാണ് മറ്റുള്ളവർക്ക് വേദന നൽകുന്നത്?'
സാമിന് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. അവൻ കല്ല് താഴെയിട്ടു. അന്നുമുതൽ കാരിയെപ്പോലെ സാം എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണയോടെ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി.
