ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനും താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുൻ നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നുവെങ്കിലും അവന് ഒരു മോശം ശീലമുണ്ടായിരുന്നു. കളിക്കിടയിൽ വിരസത തോന്നുമ്പോഴോ അല്ലെങ്കിൽ ദേഷ്യം വരുമ്പോഴോ അവൻ ചെറിയ പ്രാണികളെയും വണ്ടുകളെയും കൊന്നു കളയും. ഒരു ദിവസം, ഒരു മനോഹരമായ ചിത്രശലഭത്തെ അവൻ പിടികൂടി. അത് രക്ഷപെടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവൻ അതിനെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
ഇത് കണ്ട മുത്തശ്ശൻ അർജുനെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. 'അർജുൻ, നീ എന്തിനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്?' മുത്തശ്ശൻ ചോദിച്ചു.
'അതൊരു ചെറിയ ചിത്രശലഭം മാത്രമാണല്ലോ മുത്തശ്ശാ,' അർജുൻ പറഞ്ഞു.
മുത്തശ്ശൻ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, ഒരാൾ എങ്ങനെയുള്ളവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ അവൻ ജീവജാലങ്ങളോട് എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്ന് നോക്കിയാൽ മതി. മറ്റുള്ളവരോട് ക്രൂരത കാണിക്കുന്നവന്റെ മനസ്സ് വളരെ താഴ്ന്നതാണ്. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും നമ്മെപ്പോലെ തന്നെ വേദനയുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉന്നതനായ മനുഷ്യൻ.'
മുത്തശ്ശന്റെ വാക്കുകൾ അർജുന്റെ ഉള്ളിൽ തറച്ചു. അന്നുമുതൽ അവൻ പ്രാണികളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് നിർത്തി. ജീവജാലങ്ങളോട് കരുണ കാണിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിന് വലിയ സമാധാനം ലഭിച്ചു.
