ശാന്തമായ ഒരു താഴ്വരയിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. മധുരമുള്ള പഴങ്ങൾ, വർണ്ണാഭമായ പൂമ്പാറ്റകൾ, പുതിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ എല്ലാറ്റിനോടും അവന് വലിയ മോഹമായിരുന്നു. ഈ വസ്തുക്കളിലൂടെ മാത്രമേ സന്തോഷം ലഭിക്കൂ എന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു.
ഒരിക്കൽ, വേദൻ എന്ന ഒരു ജ്ഞാനി ആ ഗ്രാമത്തിൽ വന്നു. കൊടുങ്കാറ്റിലും മഴയിലും പോലും തികഞ്ഞ ശാന്തതയോടെ ഇരിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട് അർജുന് അത്ഭുതം തോന്നി. അവൻ ജ്ഞാനിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ചോദിച്ചു, 'ഗുരുവേ, കളിപ്പാട്ടങ്ങളോ മധുരമോ ഇല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ ഇത്ര സന്തോഷമായിരിക്കാൻ കഴിയുന്നു?'
വേദൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, യഥാർത്ഥ സന്തോഷം വസ്തുക്കളിൽ നിന്നല്ല വരുന്നത്. നമ്മുടെ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങൾ നൽകുന്ന സുഖങ്ങൾക്കും പഴയ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും അടിമയാകാതെ ജീവിക്കാനാണ് നമ്മൾ പഠിക്കേണ്ടത്.'
ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അർജുന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടം തകർന്നുപോയി. സാധാരണയായി അവൻ കരയുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അന്ന്, അവൻ ജ്ഞാനിയുടെ വാക്കുകൾ ഓർത്തു. അവൻ ആ കളിപ്പാട്ടത്തോടുള്ള ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിച്ചു. ആ നിമിഷം, തന്റെ മനസ്സ് ഒരു പക്ഷിയെപ്പോലെ ഭാരംയില്ലാതെ പറക്കുന്നത് അവൻ അനുഭവിച്ചു.
