മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന ബാലനും അവന്റെ പിതാവ് സായുജും താമസിച്ചിരുന്നു. സായുജൻ വളരെ ലളിതമായി ജീവിക്കുന്ന ഒരാളായിരുന്നു. എന്നാൽ ലിയോയ്ക്ക് എപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ വേണമെന്ന ആഗ്രഹമായിരുന്നു. വിപണിയിലെ തിളങ്ങുന്ന കളിപ്പാട്ടങ്ങളും പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളും കാണുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാകും.
ഒരിക്കൽ ആ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വ്യാപാരി വന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്കൽ 'മാന്ത്രിക മുത്ത്' ഉണ്ടെന്ന് ആളുകൾ പറഞ്ഞു. ആ മുത്ത് കൈവശം വെച്ചാൽ ഒരാൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ലഭിക്കുമെന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു. ലിയോ ആ മുത്തിനെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങി. 'എനിക്കത് കിട്ടിയാൽ പിന്നെ എനിക്ക് ഒരു വിഷമവും ഉണ്ടാവില്ല' എന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു.
എന്നാൽ മുത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആഗ്രഹം വർദ്ധിച്ചതോടെ ലിയോയുടെ സമാധാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവന് തന്റെ കയ്യിലുള്ള കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ഒന്നിനും കൊള്ളില്ലെന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങി. പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾക്കും വലിയ വീടിനും വേണ്ടി അവൻ കൊതിച്ചു. എന്നാൽ ആ കൊതി തീർന്നില്ല; പകരം അത് കൂടുതൽ വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും സങ്കടത്തിലായി.
ഇത് കണ്ട സായുജൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, ആഗ്രഹം ഒരു തീ പോലെയാണ്. അതിന് കൂടുതൽ ഇന്ധനം നൽകുന്തോറും അത് വലുതാകിക്കൊണ്ടിരിക്കും. അത് നിന്റെ സമാധാനം കവർന്നെടുക്കും.'
താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ലഭിച്ചാൽ പോലും, അടുത്ത നിമിഷം അതിലും വലിയ ഒന്ന് വേണമെന്ന് തന്റെ മനസ്സ് പറയും എന്ന് ലിയോ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആഗ്രഹങ്ങളുടെ പിന്നാലെയുള്ള ഓട്ടം ഒരു വലിയ ദുഃഖത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നതെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അവൻ തന്റെ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ അവന്റെ മനസ്സിലെ ഭാരം കുറഞ്ഞു, സമാധാനം തിരിച്ചുകിട്ടി.
