പുരാതന കാലത്ത് ചന്ദ്രപുരം എന്ന രാജ്യത്ത് വിക്രം എന്നൊരു രാജകുമാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് ഒരു തിളങ്ങുന്ന കുന്തവും ഒരു ചെറിയ നീതിക്കോലും ഉണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ കുന്തത്തെക്കുറിച്ച് വിക്രം വലിയ അഭിമാനിയായിരുന്നു. 'ഈ കുന്തമാണ് എന്റെ കരുത്ത്' എന്ന് അവൻ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ, ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ രണ്ട് കർഷകർ, രവിയും സോമുവും തമ്മിൽ ഒരു ഭൂമി തർക്കമുണ്ടായി. രവി ആ ഭൂമി തന്റെ കുടുംബത്തിന്റേതാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു, എന്നാൽ സോമു തന്റെ കൈവശം കൃത്യമായ രേഖകളുണ്ടെന്ന് വാദിച്ചു. ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ അവർ രാജകുമാരനെ സമീപിച്ചു.
വിക്രം ആദ്യം കരുതിയത് തന്റെ കുന്തം കൊണ്ട് ശക്തി പ്രകടിപ്പിച്ചാൽ പ്രശ്നം തീരുമെന്നാണ്. എന്നാൽ കോടതിയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, കുന്തം കൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യാം, പക്ഷേ നീതി നടപ്പിലാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ നീതിക്കോൽ എടുത്തു. രവിയുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളും സോമുവിന്റെ രേഖകളും അവൻ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചു. രേഖകൾ സോമുവിന്റേതാണെങ്കിലും, രവി ആ മണ്ണിൽ വർഷങ്ങളായി അധ്വാനിച്ചവനാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
അവന്റെ അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് ആർക്കും അന്യായമായി ഒന്നും സംഭവിക്കാതെ അവൻ ഒരു വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചു. രവിക്ക് ജീവിക്കാൻ ആവശ്യമായ ഭൂമിയും സോമുവിന് അവന്റെ അവകാശവും നൽകി. ജനങ്ങൾ വിക്രമിനെ സ്നേഹിച്ചു. തന്റെ കുന്തം യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്നും, എന്നാൽ തന്റെ നീതിയാണ് യഥാർത്ഥ വിജയം നൽകുന്നതെന്നും വിക്രം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
