ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവൻ തന്റെ മുത്തച്ഛനോടൊപ്പം കുളക്കരയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവിടെ വെള്ളത്തിന് മുകളിൽ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന മനോഹരമായ താമരപ്പൂക്കൾ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
'മുത്തച്ഛാ, എന്തുകൊണ്ടാണ് ചില താമരകൾ ഉയരത്തിൽ നിൽക്കുന്നതും ചിലത് വെള്ളത്തിനടുത്ത് തന്നെ നിൽക്കുന്നതും?' അർജുൻ ചോദിച്ചു.
മുത്തച്ഛൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, നോക്കൂ, ഈ താമരയുടെ തണ്ട് എത്ര നീളമുണ്ടോ, അത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ വെള്ളമുണ്ടാകും. വെള്ളം ആഴമുള്ളിടത്ത് താമരയുടെ തണ്ട് നീളത്തിൽ വളരും. വെള്ളം കുറവാണെങ്കിൽ തണ്ട് ചെറുതായിരിക്കും.'
അർജുൻ ആലോചിച്ചു, 'ഇത് മനുഷ്യർക്കും ബാധകമാണോ?'
മുത്തച്ഛൻ മറുപടി നൽകി, 'അതെ മകനേ. ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഉയർച്ച അളക്കുന്നത് അവന്റെ സമ്പത്തുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ ചിന്തകളുടെ ആഴം കൊണ്ടാണ്. വെള്ളത്തിന്റെ ആഴത്തിനനുസരിച്ച് താമര വളരുന്നതുപോലെ, ഒരാളുടെ മനസ്സ് എത്രത്തോളം വിവേകവും നന്മയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതാണോ, അത്രത്തോളം ഉയരത്തിൽ അവന് എത്താൻ സാധിക്കും. നിന്റെ മനസ്സ് എത്രത്തോളം ആഴമുള്ളതാണോ, അത്രത്തも നിന്റെ മഹത്വം വർദ്ധിക്കും.'
അന്ന് മുതൽ, അർജുൻ വലിയ കാര്യങ്ങൾ നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഉപരിയായി, തന്റെ ചിന്തകളെയും സ്വഭാവത്തെയും ആഴമുള്ളതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
