ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനും താമസിച്ചിരുന്നു. മുത്തശ്ശൻ വളരെ മികച്ച ഒരു മൺപാത്ര നിർമ്മാതാവായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, മുത്തശ്ശൻ വളരെ മനോഹരമായ ഒരു വലിയ മൺപാത്രം നിർമ്മിക്കുന്നത് അർജുൻ കണ്ടു. അത് കാണാൻ അതിമനോഹരമായിരുന്നു. സന്തോഷം കൊണ്ട് അർജുൻ ഓടിച്ചെന്ന് ഗ്രാമവാസികളോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "എന്റെ മുത്തശ്ശൻ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മനോഹരമായ പാത്രം ഉണ്ടാക്കുകയാണ്! അത് കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയായിരിക്കും!"
ഗ്രാമവാസികൾക്കെല്ലാം ഈ വാർത്ത അറിയപ്പെട്ടു. എല്ലാവരും ആ പാത്രത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, പാത്രം ഉണങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അബദ്ധത്തിൽ ഒരു കല്ല് അതിൽ വീണ് ഒരു ചെറിയ വിള്ളൽ വീണു. ഇത് കണ്ട അർജുൻ തകർന്നുപോയി. ഗ്രാമത്തിലുള്ളവർ എല്ലാവരും പരിഹാസത്തോടെ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി, "ആ വലിയ പാത്രം ഉടഞ്ഞുപോയോ?"
അർജുൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ മുത്തശ്ശൻ അവന്റെ അരികിൽ വന്ന് പറഞ്ഞു, "മോനേ, ഒരു കാര്യം പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ അതിനെക്കുറിച്ച് പുറത്തു പറയരുത്. നമ്മൾ ഒരു കാര്യം മുൻകൂട്ടി പറയുമ്പോൾ, അതിൽ ചെറിയൊരു തടസ്സം വന്നാൽ പോലും അത് വലിയ സങ്കടമായി മാറും. കാര്യം പൂർത്തിയായ ശേഷം അതിന്റെ വിജയം ലോകത്തോട് പറയുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ വീര്യം."
അർജുൻ തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. പിന്നീട് അവൻ എന്ത് നല്ല കാര്യം ചെയ്താലും അത് പൂർത്തിയാകുന്നത് വരെ ആരോടും പറയാതെ മിതമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ പഠിച്ചു.
