സുന്ദരപുരം എന്ന മനോഹരമായ ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു രാജകുമാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ കോട്ട വളരെ വലുതായിരുന്നു. ധാരാളം ഭക്ഷണവും ആയുധങ്ങളും സ്വർണ്ണവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. 'എന്റെ കോട്ടയിൽ എല്ലാം ഉണ്ട്, അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് പേടിക്കേണ്ടതില്ല,' അർജുൻ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു.
എന്നാൽ ഒരു ദിവസം വലിയൊരു പ്രതിസന്ധി വന്നു. ശത്രുക്കൾ ഗ്രാമത്തെ ആക്രമിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അർജുന് പേടി തോന്നി. 'എല്ലാം നമ്മുടെ പക്കലുണ്ടല്ലോ, പിന്നെന്തിനാണ് എനിക്ക് പേടി?' അവൻ തന്റെ ഗുരുവിനോട് ചോദിച്ചു.
ഗുരു ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, 'രാജകുമാരാ, ഒരു കോട്ട എന്നത് വെറും സാധനങ്ങൾ മാത്രം കൂടിച്ചേർന്ന ഒന്നല്ല. ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ആയുധങ്ങളും ഉണ്ടാവുക എന്നത് അത്യാവശ്യമാണ്. എന്നാൽ, ആ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ ആ സാധനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കോട്ടയെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്ന ധീരരായ മനുഷ്യരും ബുദ്ധിയുള്ളവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കണം. അവരാണ് യഥാർത്ഥ കരുത്ത്.'
ശത്രുക്കൾ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, കോട്ടയിലെ ഭക്ഷണവും ആയുധങ്ങളും സഹായിച്ചു. എന്നാൽ, ശത്രുക്കളെ നേരിടാനും ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനും അർജുന്റെ സൈനികരും നാട്ടുകാരും ഒത്തൊരുമിച്ച് ബുദ്ധിപൂർവ്വം പ്രവർത്തിച്ചു. അവർ തങ്ങളുടെ കഴിവും ധൈര്യവും ഉപയോഗിച്ച് ശത്രുക്കളെ തുരത്തി. അപ്പോഴാണ് അർജുൻ കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയത്: സാധനങ്ങൾ മാത്രം പോരാ, അവയെ ശരിയായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന മിടുക്കരായ മനുഷ്യരും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഒരു കോട്ടയ്ക്ക് പൂർണ്ണമായ സുരക്ഷ ലഭിക്കൂ.
അന്ന് മുതൽ അർജുൻ തന്റെ ജനങ്ങളെയും അവരുടെ കഴിവിനെയും കൂടുതൽ പരിഗണിക്കാൻ തുടങ്ങി.
