ஒரு அழகான மலைப்பகுதியில் 'மகிழ்வனம்' என்ற சிறிய கிராமம் இருந்தது. அங்கு வசிக்கும் இளவரசன் இளமாறன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் அவனுக்கு ஒரு பயம் இருந்தது. அவனது கோட்டை மிகவும் பெரியது, அதில் நிறைய தங்கம், உணவு மற்றும் ஆயுதங்கள் இருந்தன. ஆனால், ஒரு நாள் ஒரு பெரிய புயல் மற்றும் எதிரிகளின் அச்சுறுத்தல் வந்தபோது, இளமாறன் பதறிப்போனான்.
அவன் தனது அமைச்சரிடம் கேட்டான், "எங்கள் கோட்டையில் எல்லாவற்றையும் வைத்திருக்கிறோம் அல்லவா? பிறகு ஏன் எனக்கு பயமாக இருக்கிறது?"
அமைச்சர் புன்னகைத்துவிட்டு, "இளவரசே, ஒரு கோட்டை என்பது வெறும் சுவர்களும், பொருட்களும் மட்டும் சேர்ந்தது அல்ல. கோட்டைக்குள் தேவையான உணவு, நீர் மற்றும் ஆயுதங்கள் இருப்பது எவ்வளவு முக்கியமோ, அதைவிட முக்கியம், அந்தப் பொருட்களைக் காக்கவும், ஆபத்து வரும்போது சமயோசித புத்தியுடன் செயல்படவும் கூடிய வீரர்களும், அறிவாளிகளும் அங்கு இருக்க வேண்டும்," என்றார்.
அடுத்த சில நாட்களில், ஒரு பெரிய வெள்ளம் கிராமத்தை நோக்கி வந்தது. கோட்டையில் இருந்த உணவு மற்றும் பொருட்கள் உதவியாக இருந்தன. ஆனால், அந்த வெள்ளத்தைத் தடுத்து நிறுத்தவும், மக்களைப் பாதுகாக்கவும் இளமாறனின் நம்பிக்கைக்குரிய வீரர்கள் மற்றும் புத்திசாலியான மக்கள் ஒன்று சேர்ந்து போராடினார்கள். அவர்கள் வெறும் பலத்தால் மட்டும் அல்லாமல், தந்திரமாகவும் செயல்பட்டார்கள். அப்போதுதான் இளமாறனுக்குப் புரிந்தது, பொருட்கள் மட்டும் போதாது, அவற்றைச் சரியாகப் பயன்படுத்தும் திறமையான மனிதர்களும் இருந்தால் தான் ஒரு கோட்டை உண்மையான பாதுகாப்பைத் தரும் என்று.
இறுதியில், கிராமமும் கோட்டையும் பாதுகாப்பாக இருந்தன. இளமாறன் இப்போது ஒரு சிறந்த தலைவனாக வளர்ந்தான்.
