ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സാമുവൽ എന്ന കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. സാമുവലിന് വലിയ ബുദ്ധിശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, വളരെ നല്ലൊരു മനസ്സുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, താൻ കഠിനമായി അധ്വാനിച്ച് സമ്പാദിച്ച ഒരു സ്വർണ്ണനാണയം അവൻ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അപ്പോൾ ഒരു യാത്രികൻ അവന്റെ അടുത്ത് വന്ന് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, ഞാൻ വിശന്നു തളർന്നിരിക്കുകയാണ്, എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷണം നൽകാൻ കഴിയുമോ?'
സാമുവൽ ഒട്ടും ആലോചിക്കാതെ ആ സ്വർണ്ണനാണയം ആ യാത്രികന് നൽകി. 'ഇത് ഉപയോഗിച്ച് നല്ല ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ' എന്ന് അവൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഇത് കണ്ട അവന്റെ സുഹൃത്ത് തോമസ് പറഞ്ഞു, 'സാമുവൽ, നീ എന്ത് വിഡ്ഢിത്തമാണ് ചെയ്യുന്നത്? ആ നാണയം നിനക്ക് എത്ര പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?'
സാമുവൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'തോമസ്, ഞാൻ ഇത് നൽകിയത് ശരിയാണ്. പക്ഷേ, ഈ മനുഷ്യന് ഇത് ലഭിക്കാൻ അവന്റെ പഴയ പുണ്യങ്ങൾ കാരണമായിരിക്കാം.'
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, സാമുവലിന്റെ കൃഷിഭൂമിയിൽ വലിയൊരു അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു. അവന്റെ കൃഷി മുമ്പത്തേക്കാൾ വളരെ മികച്ചതായി മാറി. താൻ നൽകിയ ആ നന്മ തനിക്ക് തിരികെ ലഭിച്ചുവെന്ന് സാമുവൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒരാൾ സന്തോഷത്തോടെ മറ്റൊരാൾക്ക് നൽകുന്നത്, ആ സ്വീകർത്താവിന്റെ പുണ്യഫലം അവന് ലഭിക്കുന്നതിനാലാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
