ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും വിക്രം എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ വളരെ ദയാലുവും ശാന്തനുമായിരുന്നു, എന്നാൽ വിക്രം അല്പം ഗർവുള്ളവനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ വലിയ പൂജയ്ക്കായി വെച്ചിരുന്ന ഒരു വിലപിടിപ്പുള്ള വിളക്ക് വിക്രം അറിയാതെ തട്ടിയിട്ട് പൊട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. അത് ഗ്രാമത്തിലെ കാരണവനായ രാഘവൻ മാഷിന്റെതായിരുന്നു.
വിക്രം പേടിച്ചുപോയി. 'ആരും കണ്ടില്ലല്ലോ, ഞാൻ ഒന്നും അറിയാത്തതുപോലെ ഇരിക്കാം,' അവൻ വിചാരിച്ചു. എന്നാൽ അർജുൻ ഇത് കണ്ടു. വിക്രന്റെ തെറ്റ് മറ്റുള്ളവരോട് പറഞ്ഞ് അവനെ കളിയാക്കുന്നതിന് പകരം, അർജുൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'വിക്രം, വിഷമിക്കേണ്ട. നമുക്ക് ഇത് ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ മാഷിനോട് സത്യം പറഞ്ഞ് മാപ്പ് ചോദിക്കാം.'
വിക്രം മറ്റാരെയെങ്കിലും കുറ്റപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അർജുൻ അവന്റെ തെറ്റ് പുറത്തുപറയാതെ അവനെ സഹായിച്ചു. അർജുന്റെ ഈ വലിയ മനസ്സ് കണ്ടപ്പോൾ കാരണവർ അവനെ അഭിനന്ദിച്ചു. മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവുകൾ പരസ傳 ചെയ്യാതെ അവരെ സഹായിക്കുന്നതാണ് വലിയ മനുഷ്യരുടെ ലക്ഷണമെന്ന് വിക്രം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
