സമാധാനപരമായ ഒരു തീരദേശ ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനും താമസിച്ചിരുന്നു. ആ ഗ്രാമത്തിലെ മാധവൻ എന്ന വൃദ്ധൻ എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. 'കടൽ എത്രയൊക്കെ ഇളകിയാലും അതിന്റെ തീരം മാറുന്നില്ല, അതുപോലെയാണ് മാധവൻ' എന്ന് നാട്ടുകാർ പറയുമായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ വലിയൊരു പ്രളയം ഉണ്ടായി. വീടുകളും കൃഷിയിടങ്ങളും നശിച്ചുപോയി. ആളുകൾ ഭക്ഷണത്തിനും വെള്ളത്തിനും വേണ്ടി പരസ്പരം തർക്കിക്കാൻ തുടങ്ങി. പണ്ട് നല്ലവരായിരുന്ന പലരും പോലും ഇപ്പോൾ സ്വാർത്ഥരായി മാറി. അർജുൻ ഇത് കണ്ട് വിഷമിച്ചു.
എന്നാൽ മാധവൻ മുത്തശ്ശൻ മാത്രം മാറിയില്ല. തനിക്ക് ലഭിച്ച കുറഞ്ഞ ആഹാരം പോലും മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായി. കഷ്ടപ്പാടുകൾ വന്നപ്പോൾ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സ്വഭാവം മാറ്റിയെങ്കിലും, മാധവൻ തന്റെ കാരുണ്യവും സത്യസന്ധതയും മുറുകെ പിടിച്ചു. 'മുത്തശ്ശാ, എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ സ്വഭാവം മാറ്റുമ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ മാറാത്തത്?' എന്ന് അർജുൻ ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, തിരമാലകൾ എത്ര ശക്തമായി വന്നാലും തീരം മാറില്ല. നല്ല സ്വഭാവമുള്ളവർ ഏത് സാഹചര്യത്തിലും തങ്ങളുടെ നന്മ കൈവിടില്ല.'
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അർജുൻ വളർന്നു വലുതായി. ലോകം മാറുന്നതിനനുസരിച്ച് പലരും തങ്ങളുടെ മൂല്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. എന്നാൽ മാധവൻ മുത്തശ്ശന്റെ പാഠം അവൻ മറന്നില്ല. ജീവിതത്തിലെ ഏത് പ്രതിസന്ധിയിലും മാറ്റമില്ലാത്ത ഒരു തീരമായിരിക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു.
