ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. കവിക്ക് ഒരു ചെറിയ പച്ചക്കറിത്തോട്ടമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളർത്തുന്ന പച്ചക്കറികൾ വളരെ രുചികരമായിരുന്നു. ഒരു വർഷം ഗ്രാമത്തിൽ കഠിനമായ വരൾച്ച പടർന്നു. വെള്ളം വളരെ കുറവായിത്തുടങ്ങി, കവിയുടെ തോട്ടത്തിലെ ചെടികളും വാടിത്തുടങ്ങി.
അതേസമയം, ഗ്രാമത്തിലെ പ്രായമായ സാമുവൽ സാറിന് ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കണ്ടെത്തുന്നത് വളരെ പ്രയാസകരമായിരുന്നു. കവിയുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു, 'കവി, നമ്മുടെ പക്കലുള്ള കുറഞ്ഞ വെള്ളവും ഭക്ഷണവും നമ്മൾ തന്നെ ഉപയോഗിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് പോലും തികയില്ല.' എന്നാൽ കവി മറ്റൊന്ന് ചിന്തിച്ചു. നീതിയും കരുണയും കാണിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നതാണ് ശരിയായ വഴി എന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു.
കവി തന്റെ പക്കലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ അളവ് പച്ചക്കറികളും വെള്ളവും സാമുവൽ സാറിനും മറ്റ് പാവപ്പെട്ടവർക്കും നൽകി. കവിയുടെ ഈ പ്രവർത്തി കണ്ടു ഗ്രാമവാസികൾക്ക് വലിയ പ്രചോദനമായി. എല്ലാവരും ചേർന്ന് വെള്ളത്തിനായി പുതിയ മാർഗ്ഗങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും ഭക്ഷണം പങ്കുവെക്കാനും തുടങ്ങി. കവിയുടെ ഈ നല്ല സ്വഭാവവും മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപകാരപ്രദമായ രീതിയിൽ അവൻ പ്രവർത്തിച്ചതും കണ്ടപ്പോൾ ഗ്രാമം മുഴുവൻ അവനെ പ്രശംസിച്ചു. അവൻ വെറുമൊരു കുട്ടിയല്ല, ഗ്രാമത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായി മാറി.
