മലനിരകളുടെ താഴ്വരയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുൻ മിടുക്കനായ കുട്ടിയായിരുന്നുവെങ്കിലും, താൻ മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ ഉയർന്നവനാണെന്ന ഒരു അഹങ്കാരം അവനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം, തന്റെ പുതിയ സൈക്കിളിൽ യാത്ര ചെയ്യവേ, വഴിയിൽ വിശന്നു തളർന്ന ഒരു വൃദ്ധനെ അവൻ കണ്ടു.
വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ആ വൃദ്ധൻ ചോദിച്ചു, "മോനേ, എനിക്ക് കുറച്ച് ഭക്ഷണം തരാമോ?"
അർജുൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു, "ഇല്ല, പോയി വേറെ എവിടെയെങ്കിലും ചോദിക്കൂ!" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ സൈക്കിൾ ചവിട്ടി മുന്നോട്ട് പോയി.
അന്ന് രാത്രി അർജുന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആ വൃദ്ധന്റെ സങ്കടം നിറഞ്ഞ മുഖം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞില്ല. താൻ പറഞ്ഞ ആ 'ഇല്ല' എന്ന വാക്ക് ആ മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ എത്രത്തോളം മുറിപ്പെടുത്തിയെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മറ്റൊരാളുടെ ജീവനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത് സ്വന്തം മനസ്സിനെയും നശിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അർജുൻ ഓടിച്ചെന്ന് ആ വൃദ്ധനെ കണ്ടെത്തി, തന്റെ ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് പകുതി നൽകി മാപ്പപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവന്റെ മനസ്സിന് സമാധാനം ലഭിച്ചത്.
